Home Forums Voeding Mentale vs fysieke suikerverslaving

  • Krullie

Mentale vs fysieke suikerverslaving

Hoi allemaal, ik ben nieuw op deze pagina. Momenteel in een traject van afvallen omdat ik verhoogd risico loop op diabetes.
De eerste stap was natuurlijk de slechte suikers vermijden.
Binnen een week was ik fysiek afgekickt denk ik. Als ik daarna slechte suikers nam werd ik direct misselijk. Hoe zit het dan met mentale verslaving? Waarom staat 1x chocolade/snoep/koek gelijk aan vervolgens een week behoefte hieraan? Baal enorm dat dit zo blijft.
Ik kan de suikers soms moeilijk negeren, ook al weet ik dat ik er direct misselijk van wordt. Ik ben bewust van mijn triggers.

    • Ard-Jan

    Hallo Krullie,

    Deze constatering klopt helemaal met het “suikerverslaving” plaatje.
    Als je suikers eet, komt er in de hersenen een stofje vrij dat dopamine heet, dit zorgt er voor dat je een fijn gevoel krijgt bij het eten van suiker, het is een beloning aan je hersenen zeg maar. Eigenlijk is deze verslaving te vergelijken met heroïne verslaving, als je afgekickt bent bestaat de behoefte aan suiker er ook niet meer, omdat je zoet anders gaat beleven, en de smaakpapillen er anders op reageren, en je brein ook afgekickt is als het ware.
    Als je daarna toch weer toegeeft aan zoet, wil je lichaam alleen maar meer suiker en calorieën naar binnen krijgen. Dit verschijnsel treed ook op als men suiker vervangd door zoetstoffen, omdat je brein gewend blijft aan de zoet verslaving, daarom word er ook afgeraden om zoetstoffen te gebruiken als men wil afvallen of een stabiele suikerspiegel wil bereiken, je houd als het ware de verslaving in stand.
    De misselijkheid zou er mee te maken kunnen hebben, dat als zoet het lichaam binnen komt, je alvleesklier een “seintje” krijgt, dat het op volle toeren moet gaan draaien.

Wil je reageren op dit bericht, dan moet je ingelogd zijn met je account.