Home Forums Bloedsuikerwaarden Pieken in de bgw door stress rond overlijden

  • AeneA

Pieken in de bgw door stress rond overlijden

Lieve mede-forumleden,
Een paar dagen geleden is mijn vader overleden. Niet aan Corona maar wél door de Corona-maatregelen om de ouderen volledig te isoleren van de bewoonde wereld en buitenwereld. Alhoewel ik er vrede mee heb dat hij stilletjes en rustig is heengegaan, word ik zelf ook geconfronteerd met het Corona-isolement. Geen afscheid kunnen en mogen nemen. Geen uitvaart bij mogen wonen. Nergens even een bakkie kunnen doen. Niet even bij je vriendin op bezoek voor een schouder om je heen. Niet bij de (klein)kinderen voor een knuffel van diegenen waar jij zijn trekken in terug ziet. Niet naar de sportschool om je frustraties even weg te zwemmen of sporten. En met name dit isolement geeft mij de benodigde verdriet en stress, waardoor al enige dagen mijn bloedsuikerwaarden zwalken en vooral pieken van extreem hoog naar extreem laag, zonder dat ik hier controle over krijg.

Als jullie in zo’n situatie van pieken door stress zitten, hoe lossen jullie dat op?
Of nemen jullie deze pieken voor lief zonder bij te sturen?
En hoe lang zou zo’n periode kunnen duren?

En ten overvloede: bij de huisarts of po/dvk langs gaan, zit er hier ook nog steeds niet in door Corona.
Ik gebruik Ozempic 0,5 1 x per week, gliclazide 50 mg, corrigeer bij met NovoRapid
Verder eet ik nu zoveel mogelijk KH-arm
Ik gebruik de FreeStyle Libre, dus zie het gehele verloop van de gehele dag/nacht
Ik ben verder vrij actief, vooral gedurende de gehele middag

Dank alvast voor jullie meedenken, reacties en tips

  • Gecondoleerd. Triest om zo het overlijden van je vader mee te moeten maken en te gaan verwerken.

    Het lastige zal zijn om uit een vicieuze crikel te komen. De sterk wisselende bloedsuikers beïnvloeden ook je eigen gesteldheid, zowel lichamelijk als geestelijk en die weer je bloedsuikers. Probeer de extremen te beperken en zo weer geleidelijk naar een normale instelling te komen. Probeer anders via videobellen met je behandelaar in contact te komen voor advies, je kan je FSL uitslagen ook eerst naar hem of haar mailen.

  • Dag,
    Wat een verdriet maak je nu mee en wat een eenzaamheid.
    In een periode waar je juist anderen dichtbij nodig hebt, kun je bij niemand terecht vanwege de c-maatregelen.

    Dat is stress met een vette S
    Dus natuurlijk gaan je bloedsuikers alle kanten op.
    Al eet je nog zo kh-beperkt, je stofwisseling is, net als de rest van je lijf en ziel in acute rouw.

    Neem, voor je eigen geruststelling, contact op met je behandelaar. Dat kan telefonisch, als het niet via videobellen kan. Of anders per email.
    Misschien heeft je behandelaar advies waar je wat aan hebt en anders misschien de geruststelling dat je lijf niet anders kan, op dit moment.

    Ik wens je alle innerlijke kracht die je nodig hebt.

    • AeneA

    Dank allemaal voor jullie reacties en medeleven op het overlijden van mijn geliefde vader, ook zij die via privé-berichten hebben gereageerd.

    De vicieuze cirkel – de hoge pieken en dalen die onrust veroorzaken, de onrust die weer hoge pieken en dalen veroorzaken, oke – dat begrijp ik, al had ik hier inderdaad geen rekening mee gehouden. Ik was al zo blij dat ik dmv de FSL eindelijk de waardes binnen de lijnen had gekregen, dat mijn HbA1c eindelijk naar beneden ging, maar zie deze nu in rap tempo weer stijgen.

    De rouw van mijn ziel en zaligheid – oke – begrijp ik ook, en dat dit gevolg heeft voor het stuiteren van de waardes – daar wordt ik doorlopend mee geconfronteerd. Dat mijn lichaam misschien niet anders kan… begrijp ik, al had ik hier ook geen rekening mee gehouden.

    De opmerking dat ik de pieken en dalen zo snel als mogelijk weer binnen de perken moet zien te krijgen… dat is nou het probleem waar mijn vraag over ging
    hoe krijgen jullie die pieken en dalen weer (bij voorkeur zo snel mogelijk) binnen de perken?

    voorbeeld:
    ik sta op, meet en zit (te) hoog, ga ontbijten en prik voor het eten mijn insuline (novorapid) op de te gebruiken kh, een uur later zit ik (veel) te laag
    ik ga wat eten (kh-arm) zonder te spuiten, en vlieg weer extreem de hoogte in, dus moet weer naspuiten met NovoRapid en de bgw vliegt weer naar beneden, waardoor ik tijdens en door mijn werkzaamheden, of in het verkeer op de fiets in een hypo kom
    ook heb ik langdurige hypo’s in de nacht

    Oftewel: ik kan niet inschatten waar mijn lichaam nu behoefte aan heeft, wel bijspuiten, niet bijspuiten, minder eten (eet al zo veel mogelijk ieder uur of 2 uur en zo kh-arm mogelijk), meer eten, etc.

  • Bij alles waar je al mee te maken hebt, zal je dan een dagboekje bij moeten gaan houden of die functies van de reader van de FSL gebruiken. Wat je zelf het handigst vind. Hoe hoog zit je voor het eten, hoe veel tijd tussen spuiten en eten, wat eet je en wat is het resultaat. De volgende keer een beetje anders doen. Bijv als ik laag zit voor het eten, laat ik minder tijd zitten tussen de kortwerkende en het eten of spuit zelfs na het eten. Zit er vet in de maaltijd, dat maakt het loskomen van de koolhydraten trager of maakt net als vezels de snelle koolhydraten langzamer. Zit ik te hoog voor het eten, dan laat ik juist wat meer tijd tussen spuiten en eten zitten en pas eventueel de hoeveelheid insuline aan. Zo is het trial and error en vooral meten en noteren om een patroon te ontdekken hoe je kan bijsturen.

    • AeneA

    Lieve Yvonne, dank voor je antwoord, hier kan ik iets mee.
    Het “dagboek” is voor mij al jarenlang een vast ritueel, eten plannen ivm afvallen, kh tellen, spuiten en slikken, af en toe heb ik wel eens het idee dat ik een secretaresse mocht gaan zoeken om alles bij te houden. Daarom ben ik zo blij met de FSL, zij is nu mijn digitale secretaresse.
    Maar ook, omdat het een overzicht geeft van het verloop van de gehele 24 uur, dag en nacht, voor/tijdens/na werk of sporten, en dat het al aangeeft of de bgw stabiel blijft, stijgt of daalt. Ik kan er al veel meer op inspelen door wat te eten, of juist niet, door wat bij te spuiten of juist niet, wel dat ene chocolaatje bij de avondkoffie of toch maar liever niet.
    Inmiddels worden de bgw langzaam aan wat stabieler, inderdaad door minder kh/meer eiwitten, kleinere porties fruit maar vaker over de dag, iedere 2 uur iets kh-arm eten, en – wat een luxe – steeds maar meten (nu zonder pijn !).
    Ik ben zo blij dat ik de eerste sensor zelf heb aangeschaft, en daarmee ook mijn huisarts/diabetesverpleegkundige over de streep heb kunnen trekken. Zij gaan er nu achter aan om voor veel meer patiënten de FSL te regelen. Zullen ze wel hun bijscholing zelf mogen regelen…

Wil je reageren op dit bericht, dan moet je ingelogd zijn met je account.