Home Forums Nieuw met diabetes Prikken en spuiten in het openbaar.

  • tafel

Prikken en spuiten in het openbaar.

In de Diabc van April schreef de voorzitter van de DVN, Margreeth Smilde, dat je blijkbaar diabetes kunt hebben zonder dat het opvalt voor je omgeving. Ik heb sinds 16 jaar diabetes. Iedere week gaan we een keer uit eten, meestal in een groot gezelschap. Ik prik en spuit dan aan tafel. Ook met de emancipatie van de diabetici in het achterhoofd.
Nog nooit heeft iemand zich daaraan gestoord. Soms geeft het aanleiding tot leuke gesprekjes. Tot onlangs bij het internationaal eten in het buurthuis. Een boze mevrouw uit de leiding zei dat ik dat voortaan maar op het toilet moest doen.
Ik ben heel benieuwd wat andere diabetici hiervan vinden.

  • Na 56 jaar spuiten (type 1) spuit ik gewoon waar het me uit komt. Benen zijn door de vroegere dikke naalden volledig kapot gespoten, nu dus buik, billen, bovenarmen en soms zelfs onderarmen. Met testen heb ik verschillen ja, maar iedere vinger geeft ook een net andere controle waarde en dat wissel ik ook af per vinger. Verschillen zullen er dus altijd blijven.
    In het openbaar spuit ik altijd in mijn arm. Ook controleer ik in het openbaar, met ooit één leuke reactie van de mevrouw van de eettent, de vraag of ik toch zeker NIET op het toilet ging spuiten, maar gewoon aan mijn tafeltje. Ze hield niet van onhygiënisch gedoe.Het eetcafé heette ook “bij moeder thuis”:-)

  • Ik spuit en prik altijd in het openbaar als ik in een restaurant eet, ik leg altijd mijn glucose meter en prikken naast mijn bord, en vraag of ze een beetje rekening willen houden met sausje ed. Het gaat altijd goed, en ik spuit gewoon aan tafel, en ik heb nog nooit opmerkingen gehad, en soms komen ze zelfs nog vragen of er nog andere wensen zijn.

    Hartelijke groeten
    J. Houweling

  • in het openbaar prikken is normaal, de toiletten zijn meestal smerig en je kunt daar niets neerleggen.
    Niks van aantrekken wat men er van zegt. Ze gaan wel anders praten als ze zelf ook moeten prikken.

  • Ik vind het belachelijk dat het injecteren van insuline over dezelfde kam wordt geschoren als het verwisselen van een stomazakje in het openbaar!
    Totaal niet vergelijkbaar. Wanneer ik injecteer doe ik dat zittend op de stoel en dus onder de tafel. Dan zie je er niets van.
    Als iemand dat dan wel ziet, is die er op uit om te kijken! Dan ook geen commentaar!

  • Ik prik sinds 2008, altijd in het openbaar, in restaurants, picknicks, BBQ etc.
    Nooit geen commentaar. sommige bekenden zeggen wel eens: moet je weer en shot nemen?

    Groet, Rijk Ploeg

  • Dag, ik ben nieuw in/op het forum, dus beetje zenuwachtig, raar maar waar. Over het spuiten in het openbaar denk ik dat dat heel persoonlijk is, het karakter van de persoon in kwestie speelt hierbij denk ik een rol. Zelf spuit ik alleen bij familie en goede bekenden en vrienden, in andere situaties kies ik altijd voor het toilet, kan ik even rustig mijn gang gaan zonder blikken van omstanders. Mijn broer is anders, die spuit zich overal en maakt zich niet druk om wat anderen denken, hij is ruim 25 jaar diabeet. Hoop dat jullie wat aan mijn bijdrage hebben, vriendelijke groeten van Joke Jolink🌻🌹

    • mipjam

    Oh vreselijk vind ik dat.
    Ik heb toen ik jong was heeeeeel vaak gehoord “ga maar in een andere ruimte spuiten” of “mijn nichtje en/of vrienden vinden het niet leuk om naar te kijken” of “bah ik ruik het”
    Zo vaak heb ik dit gehoord, ik was toen zelf puber en later jong volwassenen en dan is dat echt niet leuk om te horen.
    Ik werd er altijd erg boos en geïrriteerd van en zelf verdrietig.
    Handig voor de acceptatie van je ziekte in je pubertijd zulke reacties.

    Nu met pomp geen last meer van gelukkig.

    • Vroeger kreeg ik ook te horen dat ik mij moest afzonderen, ik heb dat enkele keren gedaan maar verder niet meer.
      Er waren enkele mensen die dan boos werden maar daar trok ik mij niets van aan.
      Nu gebruik ik een pomp en nu krijg ik te horen wat voor mobieltje hebt gij ,en dan leg ik uit dat het voor mijn suiker dient, dan zijn ze stil.
      Gr. Augustjan.

  • Op het begin was ik ook heel “bang” dat de rest het zou zien. Maar nu blijf ik bij het eten in een restaurant wel gewoon zitten maar hou wel alles onder de tafel. Tot mijn verbazing bracht het me laatst tot een gesprek met iemand. Doordat hij mijn (tijdelijk) free style libre zag. Toen hebben we elkaar wat ervaringen uitgewisseld en dat vond ik wel interessant. Dus waarom verbergen als je er soms beter van kan worden ;)

  • Bloed prikken doe ik nooit op het toilet. Altijd in de ruimte waar ik op dat moment ben. Je weet nooit hoe onhygiënisch het in een openbaar toilet is. Toch probeer ik dit wel onopvallend te doen. Zelfde geldt voor het verwisselen van de infuus voor de pomp. In sommige gevallen doe ik dat het verwisselen het liefste toch thuis. Als ik op bezoek bij vrienden of familie ga, dan doe ik het gewoon daar.

  • Hallo, Ik heb diabetes type 2 al sinds 2003. Ik heb het goed op niveau kunnen houden met tabletten Metformine, Onglyza en Glimperide. Maar ik ben het slachtoffer geweest van een ongeval en heb 9 maanden in het ziekenhuis gelegen. In het begin, na mijn ongeval en de operaties die ik heb ondergaan, was mijn glucosespiegel erg gestoord. Ik kreeg insuline toegediend via een infuus en de waarden waren erg hoog. Na een tijdje werd ik afgekoppeld van het infuus voor de insuline en was het vier keer per dag prikken en spuiten. Maar de priknaalden in het ziekenhuis sloegen erg hard en na een tijdje deden mijn vingertoppen erg pijn. Ik heb toen mijn eigen prikapparaat genomen en heb zelf geprikt. Ik heb ook een cursus moeten volgen over diabetes en het spuiten. In Frankrijk nemen ze diabetes erg zwaar op. Toen ik het ziekenhuis verliet kreeg ik een recept mee voor een aantal spuiten Novorapid en voor Lantus. Ik zou dus vier maal per dag moeten blijven prikken en spuiten. Ik heb het veertien dagen volgehouden maar vond het vreselijk. Telkens als je van huis weggaat moet je al die spullen meenemen en dan dat prikken en spuiten op mogelijke en onmogelijke plekken! (op de WC vind ik het zeker onhygiënisch). Ik kon er maar niet aan wennen en voelde mij echt patiënt. Mijn waarden waren ook niet echt goed te noemen, ze bleven aan de hoge kant. Volgens mij kwam dat door de stress. Na veertien dagen waren de eerste pennen leeg en heb ik besloten terug over te gaan op de tabletten zoals voorheen. Ik werd er ook meteen veel rustiger door. Het duurde niet lang of mijn waarden waren weer goed zoals vroeger. Mijn laatste HbA1c was 6,4. Ik weet dat het op een gegeven ogenblik niet anders kan dan insuline te spuiten. Ik doe dus mijn petje af voor al die mensen die dat dagelijks moeten doen. Ik heb niet de moed gehad. Ik voel mij prima met de tabletten.

      • ErikJ

      Metformine slikte ik ook… Totdat de internist bij mij een verminderde nierfunctie vaststelde! Metformine tast langzaam maar zeker de nieren aan en dit wordt je niet duidelijk verteld als je er aan begint. Ik spuit nu regelmatig en ja het bs prikken is niet leuk en kan ook behoorlijk pijn doen als je een tijd achter elkaar vooren na een maaltijd moet prikken. Maar terug naar Metformine? Nooit! ’t Is een sluipmoordenaar!

    • anoniem

    Mij is het met enige regelmaat overkomen dat mensen ook de opmerking maakten dat ik maar op het toilet moest gaan prikken en spuiten. Ik heb dan mijn diabetes aan hun aangeboden of, als ze dat niet wilde hebben geadviseerd maar de andere kant op te kijken. Voor hun was dat maar een kleine moeite, maar ik moest het er de rest van m’n leven mee doen (inmiddels ongeveer 40 jaar). Bovendien weet ik (als analist) nauwelijks een plek te vinden waar een grotere infectie druk bestaat. De laatste 30 jaar wordt ik er niet meer mee lastig gevallen. En zeker niet maar als pompgebruiker. Mensen zijn tegenwoordig eerder belangstellend als ik de afstandsbediening van de pomp gebruik en het prikken dan maar een keertje achterwegen laat: ik weet zo langzamerhand toch wel hoe hoog m’n BS is op dat moment.

  • Aan ErikJ,
    Ik ben verbaasd te horen dat Metformine op den duur nierproblemen zou geven. Ik ga er meteen met mijn diabetesverpleegkundige over praten. Bedankt voor de mededeling.

    • heb ook Metformien gebruikt maar kreeg bijwerking aan de darmen. Ben gestopt bedankt voor de tip En Ja tegen mij is ook niks gezegd toen arts dit voorschreef.

  • Degene die hier wat over te zeggen hebben wens ik diegene toe dat ze zelf maar ook eens de suikerziekte krijgen.
    Dan weten ze gelijk hoe het zit. Klootzakken zijn het die geen oog hebben voor hun medemens.
    Meer wil ik er niets meer over zeggen. Als dit mij zou gebeuren klaag ik ze aan bij de rechter voor smaad!!!!!!!

  • De eerste keer dat ik in een restaurant ging prikken was ik erg zenuwachtig. Vooral het goede moment kiezen. Vlak voor dat je eten wordt geserveerd. Eerste keer op het toilet en dat vond ik heel vervelend. Verder altijd in het openbaar. Ik besef wel dat mensen het bloed dat van je vinger afkomt niet prettig vinden. Ik vind het zelf ook vies als iemand dat bijvoorbeeld zelf aflikt. Wordt ik onpasselijk van. Ik doe het onopvallend en als iemand daar problemen mee heeft is dat hun probleem.

    • Ik heb al bijna 50 jaar type 1 diabetes;sinds de moderne spuiten gangbaar zijn spuit ik in restaurants altijd aan tafel in mijn bovenarm. Ik heb nog nooit commentaar hierop gehad en dat zou ik ook niet accepteren. Ook het vingerprikken doe ik in het openbaar,maar wel gemaskeerd.
      Guus Bosman, 75 jaar

  • Als je al 16 jaar geen problemen hebt gehad met openbaar prikken en spuiten en dan komt er opeens een leidinggevende die dat wel heeft….nou, dan heeft zij een probleem. Mogelijk wil ze haar beschermelingen niet confronteren met dergelijke “pijnlijke en bloedige en onsmakelijke zaken” zaken. Zelf vraag ik wel eens naar een ruimte met tafeltje of een tafeltje op afstand. Een invalidetoilet heeft ook wel ruimte, maar een gewoon toilet NIET.
    In principe zijn we er niet op uit om het uitgebreid aan tafel te doen.

    • Arnaud

    Als ik uit eten ga, spuit ik ook altijd aan tafel. Achteraf krijg ik dan de vraag moest jij niet spuiten ? Dan hebben mijn tafelgenoten niet eens gemerkt dat ik gespoten heb. Mijn kleinkinderen zijn er aan gewend dat opa moet spuiten.

    Dus ja, ik spuit in het openbaar, en tot nu toe zonder commentaar van mijn omgeving.

  • Never, nooit zal ik prikken op een openbaar -of eigen- toilet. Ik spuit gewoon aan mijn tafel, of anderen dat nou leuk vinden of niet.

  • Wat een boel gevoelige reacties op ongevoelige of juist zogenaamde gevoelige mensen van buiten.
    Als er iemand heden ten dage nog zo reageert op mij, dan “bijt ik terug “kijk op televisie daar komen minder schone zaken op het scherm en dan hoef je nog geen abo te hebben op betaalkanalen.
    En kijk welk een rotzooi mensen aanzien op internet.
    Ik vind dat soort mensen zeurders die zeurem om te zeuren en niks anders in het leven kunnen naar ik aan neem.
    Hoe lang duurt zo n handeling nu, nou inderdaad ze hoeven er niet naar te kijken.
    En een wc, dat is juist een van de smerigste plekken naast je gsm en je keyboard.
    Dus als we NU nog in deze tijd dat soort zeurende mensen nog gaan bedienen met een verwering dan is dat verloren moeite.
    En dan een vergelijking met enig andere aandoening.
    Dat is gewoonweg te veel werk.
    Ik zeg dan maar ‘waar kijk je normaal ” naar?
    Echt als er iemand mij daarop aanspreekt in NEGATIEVE zin dan reageer ik ook negatief zo bijzonder is suikerziekte niet, en als er iemand op een begripvolle manier reageert dan ben ik daar enkel maar blij mee.
    Maar kom op nou, niet dat zwakke bijt van je af.
    Dat zouden meer diabeten moeten doen, niet dat slachtoffer rol.

    In een fabriek waar ik ooit werkte zeurden ze er ook over.
    Maar de porno en andere gore plaatjes werden met graagte bekeken.

    En bloed daar heeft Marco Borsato mooi een liedje van gemaakt.

    Roken dat vind ik goor dat gaat in de kleren zitten.

    Weet u wat ik pak een wijntje ik denk rood.

  • Heb al bijna 40 jaar diabetes en spuit overdag Rapid insuline en spuit altijd daar waar ik zit bij het eten. Ik spuit echter pas als het eten op tafel komt. Bij een chic diner spuit ik bij elke gang dus soms wel drie of vier keer. Doe het wel zo onopvallend mogelijk, soms het de tafelgenoot naast me niet een gemerkt dat ik gespoten heb. Als er al een opmerking komt is het altijd belangstellend en volgt een gesprekje over diabetes en spuiten.
    Het is me nog nooit overkomen dat iemand zich over het spuiten aan tafel stoorde.
    Als ik een reactie zou krijgen als van die mevrouw dan zou ik zeggen: als u daar niet tegen kunt ga dan 30 seconden naar het toilet dan ben ik klaar met spuiten of kijk een halve minuut naar het plafond.

    • Sabde04

    Ik heb sinds 6 jaar een insulinepomp dus is het toedienen van insuline minder shocking (…) dan toen wanneer ik nog mijn insuline spoot met de pen
    In die tijd vroeg ik in gezelschap altijd eerst of er mensen die er niet tegen konden.
    Uiteraard waren er zeker mensen en die zeiden dan dat ze even de andere kant op zouden kijken.
    Met glucose meten doe ik meestal nog hetzelfde. Er zijn nu eenmaal mensen die er echt niet tegen kunnen

    Heb het zo’n 20 jaar terug wel een keer op een terras in Spanje gehad dat er iemand naar een vriendin van mij ging om te zeggen dat ik slecht was want, dacht hij, ik gebruikte drugs want hij had mij insuline zien spuiten!!!!
    Blijft bij ons nog steeds de grap van de eeuw!!!

Wil je reageren op dit bericht, dan moet je ingelogd zijn met je account.