Home Forums Nieuw met diabetes Prikken en spuiten in het openbaar.

  • tafel

Prikken en spuiten in het openbaar.

In de Diabc van April schreef de voorzitter van de DVN, Margreeth Smilde, dat je blijkbaar diabetes kunt hebben zonder dat het opvalt voor je omgeving. Ik heb sinds 16 jaar diabetes. Iedere week gaan we een keer uit eten, meestal in een groot gezelschap. Ik prik en spuit dan aan tafel. Ook met de emancipatie van de diabetici in het achterhoofd.
Nog nooit heeft iemand zich daaraan gestoord. Soms geeft het aanleiding tot leuke gesprekjes. Tot onlangs bij het internationaal eten in het buurthuis. Een boze mevrouw uit de leiding zei dat ik dat voortaan maar op het toilet moest doen.
Ik ben heel benieuwd wat andere diabetici hiervan vinden.

  • Prikken en insuline spuiten kun je gewoon aan tafel doen. Zowel thuis, op een etentje bij familie of vrienden of in een restaurant. Meten doe ik meestal op mijn schoot onder de tafel. Als iemand kijkt is dat geen probleem. Ik heb hier nog nooit een probleem mee ondervonden. Een beetje discretie is wel goed. Ik vind een toilet geen goede omgeving om dit te doen. Wanneer iemand mij hierover zou aanspreken, zou ik met diegene het gesprek aangaan. Er zijn zo weinig mensen die zich hieraan storen, dat ik daar niet mijn oren naar zou laten hangen. Emancipatie van diabeten vind ik niet aan de orde.

    • ritavc

    Niks op toilet doen dat is trouwens nog niet proper ook niet ik stoor mij daar niet aan wat andere mensen denken of zeggen als je diabeet bent hoor het er gewoon bij punt uit

  • Hey, … in eens vroeg ik het me af?

    Hoe doe je dat met een burka?

    Maar wat ik wel zeker weet dat, ik “ook al ben ik maar kort op dit forum ‘ hoelang duurt dat er een einde kan komen aan deze m.i. discussie?

    De een blijft bij en vindt dit, de ander blijft bij en vindt dat.

    Waarom zoeken jullie toch naar een zelf bevestiging omtrent jouw houding tegen over dit onderwerp.
    Zo uniek is het toch allemaal niet, het is niet de laatste tijd uit de lucht komen vallen dat er A diabeten zijn en B dat er gespoten moet worden en gegeten.

    Ik ben dus niet lang lid maar, een herhaling van dezelfde zetten en gedachten van verschillende mensen maakt mij wel wat moe.

    LUISTER, WE ZIJN DIABEET, MAAR WE ZIJN TOCH NIET ALLEMAAL VAN SUIKER GEMAAKT?

    Wees wat sterker als candij maar niet zo n slap aftreksel als siroop.

    Ik moet me te veel en te vaak verdedigen of goedpraten omdat er slappelingen zijn die maar gehoor geven aan dat volk dat te stom is.

    Ik schreef reeds eerder, over de andere beelden die mensen zien en willen zien die ( ook) vooral onsmakelijk zijn.

    En, …. in deze maatschappij zijn mensen die JOu, JULLIE zo behandelen toch niets minder erg domme en lompe mensen die maar zeuren om te zeuren.

    Ik baal van die ver ontschuldigde forum genoten, want jullie weg duiken maakt dat ik meer opval. ( ik kan ook in de ons vorm gelezen worden ) .

    • marit

    Deze discussie blijft doorgaan omdat er steeds weer nieuwe mensen bij komen die pas zijn gaan spuiten en met die vraag worstelen. Ik vind het jammer dat je vermeld er moe van te worden, dit forum is bedoeld voor iedereen en om elkaar te ondersteunen. Door dit soort opmerkingen zouden mensen het idee kunnen krijgen dat ze niet meer op “oude” onderwerpen mogen reageren terwijl dat voor die mensen zelf nieuwe onderwerpen zijn.
    Ik zou het fijn vinden als je iedereen in zijn waarde laat.

  • DEEL 1 vanwege de beter leesbaarheid.

    Aan iedereen, die dit onderwerp volgt.

    A, Horeca Nederland heeft geen beleid dat voor diabeten geldt, wat aangaat het gedrag op het gebied van meten en spuiten.
    Dat wordt over gelaten aan de uitbater van zo n zaak.
    B, Is iedereen in Nederland vrij, die stappen die hij/zij moet nemen om, zich te onderhouden.
    Dus dit soort handelingen zijn door anderen moet willig te tolereren.

    Mensen met diabetes, die gehoor geven aan de zeurders, maken het veel zwaarder voor de mensen die krachtdadig tegengas geven tegen die soort mensen.
    Die mensen (als ik ) willen niet elke keer een “gevecht” aan gaan, ik wordt daar moe van.
    Als de zeurders weten dat we een front hebben dan houden zij op met zeuren, want ze hebben geen kans dat HUN gezeur aanslaat.

    Evenwel zijn dat soort zeurders de gene die bij veel mensen gehoor vinden omdat anderen “te bang ” zijn om tegengas te geven aan zo n een zeurder.
    Zo ook – vaak – bij een uitbater, om de lieve vrede te bewaren, wordt er nog al eens in deze wereld een persoon maar behartigd in zijn stomme gedrag.
    Dit ten gevolge van een onderhavig slachtoffer.

    Buiten praktische bezwaren, hebben veel mensen de tijd en moeite niet ( ervoor over ) om zich ergens – vaak onhandig – terug te trekken.

    Ook staat er in een bedrijf de “regel”dat een persoon de tijd heeft om zich medisch te verzorgen.
    Komt dat vaak in de praktijk in niet tot uiting, dat wil zegen bij bedrijven met manuele arbeid, ik heb geen directe kijk hoe het op een kantoor gaat.
    Maar bij uitvoerende werkzaamheden die ook op terreinen geschieden die minder florisant zijn kan dat nagenoeg aan NOOIT.
    Dus het is door die anderen te nemen en niks anders.

    Dus ik, en dat is wel een verplichting, wil dat andere diabeten eens wat beter omgaan en wat meer rugge graat kweken want ZIJ maken het mij en ons soort wel steeds moeilijker.

  • DEEL 2

    In de VS, had je vroeger Rosa Parks.
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Rosa_Parks

    Als niemend eens opkomt voor een recht of geloof of overtuiging.
    Zal er nooit een verandering of verbetering komen in mentaliteit.
    En blijft het “normaal “dat er uitsluiting plaats heeft.

    Ik, wil niet een vorm overkomen dat ik onterecht behandeld wordt, omdat anderen die het zelfde overkomt niet tegengas geeft aan die daad.

    Moet ik me als XXXXXXX maar iets laten over komen dat niet hoort of prettig, enkel en aleen omdat andere die ook XXXXXXX zijn, zichzelf wel laten koeieneren en met zich laten sollen.

    Dat, … verergert de zaak en zal het niet doen ophouden !

    Dus, ontwijk het gevecht niet ga het aan, laat het gevecht niet over aan anderen want, dat is laakbaar.

    Als JIJ de vruchten gaat plukken van die strijd en daardoor een fijner leven tegemoet gaat dan ben je verplicht mee te doen in deze strijd.

    En dan is deze manier van “gewelddadige” uiting niet dat wat ik op deze wijze meen, maar wel geeft het een verduidelijking aan.
    Dat is m.i. de beperking van de Nederlandse taal.

  • Beste Suikeroom

    Zoals ik je via een persoonlijk bericht al eerder liet weten, komen jouw reacties niet zo positief over. Je bedoelt het vast helemaal niet zo, maar we zijn bang dat je mensen afschrikt om op dit onderwerp (of de andere topics waar je op reageerde) te reageren. Wil je jouw reacties voor je ze plaatst nog even een keer doorlezen met dit gegeven in je achterhoofd? We vinden het jammer om je reacties te verwijderen, dus vragen we je nadrukkelijk om het Trefpunt niet vol te spammen met negatieve, minder begrijpelijke reacties, ok? Zo willen we graag voorkomen dat de sfeer grimmiger zou worden en willen iedereen de kans geven zijn eigen mening te laten blijven geven en vragen te stellen.

    Vriendelijke groeten en alvast bedankt!
    Moderator(@dvn.nl)

  • DEEL 3

    Vooral aan Marit.

    Een persoon in deze maatschappij, mag en kan denken dat hij/zij een “uniek” – probleem- hebben maar, de mens is niet op elke vlak dusdanig uniek.

    Niet zo uniek, dat die vrij staat om “ware het gaat om een nieuwe zaak ” dat er geroerd wordt in de stille wateren en on nodig golven veroorzaken.

    Daarbij komt, dat m.i. een nieuwe ‘spuitende ‘diabeet.
    Al, heel veel momenten heeft op zich te uiten.

    Buiten het medische circuit, is er wellicht de familie en vrienden.

    Daarom is een onderwerp dat maar in het on eindige doorgaat geen oplossing en afsluiting van een denkpatroon.

    Door er – vaak – over te spreken, onderhoud je het en los je het niet op.

    Sommige onverkwikkelijkheden, kun je beter accepteren at face value, zoals het is, want het ongedaan maken kan in gevallen niet immer.

    Er zijn heel veel mensen met in ons geval diabetes, denk je nu werkelijk dat die allemaal uniek zijn en op zich zelf staan in deze problematiek.

    AANVAARDING is het sleutel woord.

    Je zelf bij de kraag vatten en er, wel in ons geval het beste van maken.

    Want ik ontken niet dat diabetes een rot ziekte is, dat diabetes niet voor de fun is.
    En, je inderdaad voor de schier on mogelijke taak staat om te gaan met je voorland, daar waarvan je hoopt dat al die neven aandoeningen jouw perronnetje niet aan doen want in de trein die diabetes heet is het erg, ja erg reizen en stap je liever uit en het aller liefst mis je die trein.


    • Momo

    Ik denk dat het van belang is dat iedereen zijn mening mag en kan uiten, maar dat je daarbij wel respectvol omgaat met anderen. Dat betekent dus niet dat je anderen ‘slappelingen’ mag noemen of ze zaken gaat verplichten omdat je een bepaalde mening aanhangt.

    Ik vind dit een goede discussie, omdat het niet alleen gaat om wat andere mensen vinden, maar ook over of jij jezelf prettig voelt bij prikken en spuiten in het openbaar. Uiteindelijk ben jij degene die bepaalt.

    • Anoniem
    • Inactief

    Pffff Suikeroom, ik ben groot voorstander van het vrij uiten van je mening. Ook als die misschien negatieve elementen bevat, prima mits je onbekenden niet veroordeelt.

    1 vraag: wil je dat korter en vooral begrijpelijker formuleren? Ik kan je nauwelijks volgen.

    Wat wil je nu eigenlijk zeggen?

  • Ik ben nog niet zo heel lang diabeet, maar ik heb voor mezelf besloten dat ik er geen geheim van maak dat ik moet spuiten.
    als ik op de scouting moet eten dan meet en spuit ik gewoon waar ik zit.
    verder ben ik een weekend in Disney geweest en heb gewoon aan tafel gemeten en gespoten. ik heb niet het idee gehad dat er mensen raar opkeken (mijn vrienden maakte er zelfs een spelletje van, gok de suikerwaarde). oke ik was bij een concert daar heb ik wel op de wc gemeten en gespoten want dat was even makkelijker dan staand.

    mijn mening is. het is al lastig genoeg allemaal om het te snappen etc. dus waarom zou ik dan ook nog moeilijk doen op een wc…

    • Jaapie

    Ik ga eigenlijk altijd naar de wc:
    – Ik vind het zelf gewoon vies om met bloed aan de etenstafel bezig te zijn. Je moet toch even je bloedsuiker meten. Als het alleen om prikken zelf zou gaan, zou ik dat gerust aan de etenstafel doen, maar met dat bloed vind ik dat zelf gewoon niets.
    – Mij is aangeleerd om voor het prikken van je bloedsuiker eerst goed je handen te wassen. Je zult dus toch eerst naar een kraantje moeten lopen. Dan is het net zo makkelijk om op die plek meteen te prikken.

    Ik doe het dan gerust bij de wasbakken, waar andere toe staan te kijken. Daar heb ik geen moeite mee. Het maakt mij totaal niet uit of er nu wel of niet andere mensen aanwezig zijn. Angst voor reacties van andere is voor mij niet de reden om niet zomaar aan de etenstafel te prikken. Ik vind het gewoon niet praktisch.

  • Ik spuit nu bijna 1,5 jaar en 1 vakantie verder.
    Ik merk dat het beter bij mij past om niet in het openbaar te spuiten.
    Thuis heb ik een grote leefruimte waar een bureaustoel met een hoge rug staat.
    Prima plek om even discreet insuline te spuiten.
    Ik heb ook al eens bij iemand gegeten en ben daar gewoon even naar te gang gelopen, terwijl de rest buiten zat.
    Op vakantie voelde ik me toch prettiger met het op het toilet te doen.

    Bloedsuikers prikken is makkelijker. Ik heb een grote handtas, waarvan het middenvak altijd vol is. Daar kan ik mijn etui makkelijk op open leggen, handen even met non-alco gel wassen en dan prikken. Ziet niemand wat van.
    Ik heb het ook al bij iemand gewoon aan tafel gedaan, die hadden daar totaal geen moeite mee omdat hun zoon ook diabetes heeft. Maar voelde voor mezelf niet goed.

    Ik geef een cursus en heb daar al meerdere malen een hypo gehad. Dan loop ik even naar kantoor om te prikken. Dat is in het verlengde van de cursusruimte. Ik geef dan wel aan wat ik doen ga.

    Ik merk dus dat ik het voor mezelf fijner vind het niet in het openbaar te doen.
    Waarom? Geen idee.

    • Ankele

    Meestal zonder ik mij een beetje af van het gezelschap of ik hou de meter en spuiten onder tafel. Als mensen zo beginnen leg ik ze uit dat de toiletruimte wel de meest ongeschikte en smerigste plek is om een wondje in jezelf te prikken. En dat werkt meestal wel…..

  • Mits je het een beetje discreet doet ,zou ik lak aan deze mevr hebben lol en zal mijn energie duidelijk zijn als ze blijft zeuren lol !

    je zal altijd zulke types blijven houden in de wereld ,doet me trouwens denken aan een vrouw die achter de ramen zat te kloppen en naar buiten kwam toen mijn hond op de stoep plaste en vroeg of ik het wou oprapen en aan de overkant moest gaan lopen ?

    ik zeg hoe zie je het voor je, dat ik het ga oplikken ,bovendien loop ik waar ik wil !
    Damn in dat omaatje zat nog meer pit in dan mijn 2 pitbulls en engelse bulldog bij elkaar lol. Moet eerlijk toegeven dat zulke mensen me wel zo in mijn redzone krijgen wahahahaha,terwijl ik van de andere kant wel van pittige dames hou hihi

    je hebt soms mensen …..pffffffffffffff

  • Ik prik sinds 4 weken, novorapid als nodig, en toujeo 40e voor het naar bed gaan. Ik prik als ik in een restaurant zit door mijn overhemd of shirt heen. Mijn vraag …kan dat kwaad??

  • Het wordt afgeraden, maar ik heb er nooit problemen door gehad. Het enige is dat ik wel eens in een adertje prik, dat wordt onhandig met een witte blouse. Dan vooral koud water gebruiken om de vlek te verwijderen. Nooit lauw of warm, dan stollen de eiwitten en krijg je het er alleen in de was uit.

  • MHuberte
    Na een lange tijd niets meer gehoord te hebben van dit onderwerp heb ik vandaag weer een bericht ontvangen en lees de reacties van de verschillende mensen. Ik vind ze allemaal heel dapper om te prikken en te spuiten in het openbaar. Enkele jaren geleden werd ik aangereden door een auto en belandde in het ziekenhuis (6 breuken in mijn onderbeen). Door de stress van dit gebeuren was mijn bloedsuiker naar duizelingwekkende hoogte geklommen, dus werd ik aan een automatische toediening van insuline gelegd en na het stoppen met deze machine moest ik leren insuline te spuiten. Nadat ik na 9 maanden uit het ziekenhuis kwam kreeg ik alle voorschriften mee om verder te gaan met spuiten. Ik heb het gedurende 14 dagen thuis geprobeerd maar werd er alleen maar heel gestrest door. Mijn waarden waren ook niet heel goed. Ik heb toen de pennen en spuiten links laten liggen en heb terug de pillen genomen zoals ik die voorheen ook nam. Ik voelde mij bevrijd van een last en veel meer ontspannen. Dit is nu 4 jaar geleden en ik houd mijn waarden goed onder controle met de pillen.
    Daarom vind ik het knap van alle mensen die geen problemen hebben met het spuiten. Gefeliciteerd! Maar voor mij is het niet geschikt.

    • Rene59

    Ik spoot vorig jaar in het openbaar. Komt er een keurige dame langs.
    Keurige dame: Vieze junk!
    ik: Vuile hoer!
    Keurige dame: Ik ben geen hoer!
    Ik: En ik geen junk.

    Einde gesprek.

      • daven

      😂😂😂😂😂😂

Wil je reageren op dit bericht, dan moet je ingelogd zijn met je account.