Home Forums Ouder van een kind Problemen diabetes kind van 20

Problemen diabetes kind van 20

Hallo daar,
mijn zoon van 20 woont nog thuis en heeft sinds zijn 13e diabetes type 1.
Vanaf zijn 18e gooit hij zijn kont tegen de krib: niet meten, drinken, roken, laat naar bed. Hij doet maar wat.
Hij geeft aan “de controle” niet te willen. Ik maak mij daar erge zorgen over. Bij de controles ben ik niet meer aanwezig en hij kan me dus van alles wijsmaken. En dat doet hij dan ook. Alles liegt hij bij elkaar. Zo kwam ik erachter dat zijn HB1AC pittig gestegen was, terwijl hij me vertelt dat hij gedaald is…..Ik weet eerlijk gezegd niet meer zo goed wat ik ermee aan moet. Wel krijg ik steeds meer de gedachte dat ik dit niet meer onder mijn dak wil.
Zijn er hier mensen die de situatie herkennen en me advies/raad kunnen geven. Ik heb hier constant ruzie in huis.
Groet,
Linda Rubeling

  • Hoi Linda
    Wat heftig! Natuurlijk is dit een drama voor elke moeder met een puber/volwassen kind met diabetes. Je ziet dat je kind zijn waardes ‘verkloot’ en dat is frustrerend, gevaarlijk, zorgwekkend en super irritant. Voor je puber, maar ook voor jou als moeder…

    Maar… het is de diabetes van je kind! HIJ moet leren dealen met zijn aandoening. Hij moet accepteren dat controleren er nou eenmaal bij hoort. En, dit klinkt niet leuk, misschien moet hij gewoon een keer op zijn bek gaan voordat hij inziet dat hij zijn gedrag moet aanpassen…

    Je kunt als moeder helaas niet je zoons leven leven.

    Sterkte en hopelijk krijg je hier meer reacties van ervaringsdeskundigen die tips voor je hebben

    Groetjes JONG

    • Yvonne

    Wellicht kan de Frestyle Libre helpen om je zoon de effecten van zijn gedrag te laten inzien. Hem via zijn behandelaar laten overtuigen om de FSL te gebruiken en niet zelf. Leg je zorgen neer bij de behandelaar en laat ze daar. Al zal dat moeilijk voor je zijn, je wilt immers het beste voor je zoon.

  • Dag Linda,

    Een moeilijke fase lijkt mij. Ik heb twee dochters van 2 en 4 jaar, beide DT1, dus wij weten nog niet hoe het is wanneer ze 20 jaar zouden zijn.
    Ik heb zelf ook DT1 (lada), sinds mijn 27ste (nu 33) en ik weet nog hoeveel moeite ik had met de acceptatie van de ziekte. En eerlijk is eerlijk, nog steeds wel eens.
    Jouw zoon leeft er nu zoals ik zie 7 jaar mee, het twintigste levensjaar was voor mij ook een tijd om van alles uit te proberen. Ik had de diagnose (gelukkig) toen nog niet, maar ik weet wel dat ik toen ook niet de gezondste keuzes maakte. Veel drank, experimenteren met drugs, roken, vet en suikerrijk voedsel.
    Ik denk dat je zoon zich probeert ‘af te zetten’ en ik denk dat je niet veel anders kan dan hem de ruimte te geven. De teugels aantrekken heeft vrees ik een averechts effect, hoe goed je bedoelingen ook zijn.

    Wat JONG zegt, dat hij eens op zijn bek moet gaan, dat gaat iedereen op die leeftijd natuurlijk ook wel een keer, of meer. Jongeren met diabetes wellicht nog wat meer, aangezien de diabetes geen genade kent. Helaas is er geen knopje ‘Honeymoon’ die je even rust geeft van de diabetes.
    Daarom moet hij denk ik zelf ondervinden dat je je op de langere termijn echt niet beter gaat voelen door er niet mee bezig te zijn.

    Klinkt misschien raar, maar is het misschien ook tijd voor hem om uit te vliegen? In jouw opinie, gezien de diabetesmanagement, momenteel helemaal niet.
    Maar aan de andere kant, mogelijk wil hij juist zelf verantwoordelijker worden en zet hij zich af omdat hij juist wel de controle wil over zijn eigen leven? Je noemt hem een kind van 20, maar hij is natuurlijk jong-volwassen.

    Ik zeg nu niet: werk hem het huis uit, maar wellicht werkt het goed voor zijn volwassenwording en daarmee zijn diabetesmanagement. Hem hierover bevragen/suggesties doen (zonder het gevoel te geven van hem af te willen zijn) kan het begin zijn. Wie weet, krijg je dan meer los en volgt de rest vanzelf. Veel succes met alles.
    Groet Bas.

    • Jasper

    Zoals JONGmetdiabetes zegt “zelf op je bek gaan” daar leer je van, daar ben ik het mee eens (het heeft mij een hoop geleerd…).
    Het nadeel is alleen dat het héél lang kan duren voor je echt op je bek gaat ondanks een slechte instelling.
    Dat je er pas wat van leert als je last krijgt van de complicaties dan is het eigenlijk al te laat.
    Ik heb hier helaas geen praktijk tips voor :(

    • Ben42

    Problemen diabetes kind van 20

    Heftig, een paar mensen hebben al een antwoord gegeven.
    Dit is slechts een aanvulling.

    De vraag die je stelt geeft al aan hoe je er zelf inzit. Voor je ‘kind’ is deze vraag waarschijnlijk volledig fout. Verander het woord ‘kind’ in ‘jong volwassen man’ en dit maakt de vraag al iets beter. Probeer je zoon te zien (en te behandelen) alsof hij volwassen is en zelf zijn beslissingen kan nemen. En hoewel hij dit zeer waarschijnlijk niet kan, is hij door hem als volwassen te behandelen misschien iets beter benaderbaar.

    Heel veel sterkte voor zowel jou als je zoon.
    Ben

Wil je reageren op dit bericht, dan moet je ingelogd zijn met je account.