Home Forums Behandelaren Spuiten en spuitplekken: beginnersvraagje

Spuiten en spuitplekken: beginnersvraagje

Sinds bijna twee weken spuit ik ’s avonds Levemir.
Ben begonnen met 10e en zit nu op 20e.
Ik spuit in de bovenbenen, op verzoek van de dvk. Dit in verband met nuchter bloedsuiker prikken.

Nu merkte ik gisterenavond dat na het spuiten, de spuitplek branderig voelde en dat spreidde zich langzaam uit over mijn bovenbeen.
Natuurlijke reactie is om dan te wrijven en zo ontdekte ik dat ik van de laatste drie dagen onderhuids bulten heb op de spuitplekken.
De plek van gisterenavond is nog steeds gevoelig.

Ik verwissel de naalden, steek de pen er loodrecht in en trek die ook weer loodrecht uit.
De naalden zijn 5mm.

Is iemand hier bekend met deze bulten en het branderige gevoel en is er iets dat ik zelf kan doen om het te verminderen of te voorkomen?

  • @ Chaim; een DvK die alleen is geïnteresseerd is de nuchtere waardes… Heel apart. Waarschijnlijk zie ik iets over het hoofd, hoe wilt zij de nuchtere waardes goed krijgen als je met (veel) te hoge waardes de nacht in gaat?
    Meer spuiten zie ik als korte termijn oplossing.

    De symptomen van pijn, stress, vermoeidheid (veroorzaakt door DM met sterk wisselende bloedjes is heel bekend.) En ook ergens een ontsteking zijn factoren die allemaal negatief de bloedjes beïnvloeden.

    Wat jij schreef komt bij mij ook heel bekend voor. Stress heb ik helaas ook genoeg en mijn manier verwerken is via de racefiets of om het van mij af te schrijven.
    Wat mij wat meer rust geeft is wanneer ik aan de hoge bloedjes een oorzaak kan plakken. Want dat kan je proberen zoveel mogelijk te elimineren.

    Ik kan mij voorstellen dat het op dit moment allemaal zwaar frustrerend is omdat jij “slechts” passagier van jouw leven bent.

    Hoe gaat het met het masseren van je prikplekken, bemerk je al resultaat?

  • Ik kan mij voorstellen dat het op dit moment allemaal zwaar frustrerend is omdat jij “slechts” passagier van jouw leven bent.
    Die observatie heeft me aan het denken gezet. En ben tot de conclusie gekomen dat die frustratie eigenlijk wel meevalt.
    Ik heb vanaf mijn geboorte al gezondheidsproblemen en chronische aandoeningen, dus ik heb geleerd dat mijn lijf zelden niet doet wat ik graag zou willen. Lichaam en geest zijn nooit in balans geweest. Mijn geest is een stuk sterker dan mijn lichaam ooit was of nog zal zijn.

    Hoe gaat het met het masseren van je prikplekken, bemerk je al resultaat?
    Ik heb twee hardnekkige plekken op mijn buik. Aan beide zijden en op dezelfde hoogte.
    De rest is weg en er komen geen nieuwe plekken bij!

    Ik realiseerde me ook dat ik morgen net een maand bezig ben met spuiten.
    Veel medicijnen geven bijwerkingen die na de eerste weken en soms maanden weer voorbij gaan.
    Het feit dat er geen nieuwe infiltraten bijkomen, lijkt er misschien op te wijzen dat mijn lichaam gewend raakt aan de de componenten van de Levemir insuline of de naaldjes zelfs.

    Ik geef het dus nog even een kans, voor ik zou kunnen voorstellen om van insuline te wisselen.

  • @ Chaim; Dat is goed nieuws. Plekken die verdwijnen en ook wegblijven. Het moeten gebruiken van medicijnen is altijd lastig. Zeker vanwege de bijwerkingen.

    Met betrekking tot de hardnekkige plekken op je buik aan beide zijden. Daar voorlopig even niet meer prikken.
    Prik je alleen in het onderste gedeelte van je buik? Dit deed ik vroeger wel, maar heb ervaren at dat ik ook in het bovenste gedeelte kan prikken. Bemerk gelukkig geen verschil in werkingsduur van de insuline.

    Mocht je nog vragen hebben, gewoon stellen. De kennis die in de groep aanwezig is, daar kunnen ziekenhuizen nog veel van leren.
    Daar wordt slechts gekeken naar de cijfers, en niet naar de mens achter de cijfers.

    Succes!

  • Prik je alleen in het onderste gedeelte van je buik?
    Nee, ik gebruik zoveel mogelijk buik en dankzij de zwemband is er helaas genoeg buik.
    Ik prik elke dag aan een andere kant. De Novo template kun je ook op je buik zetten. Zo voorkom je dat je dicht in de buurt van de plek van eergisteren zit.

    Mocht je nog vragen hebben, gewoon stellen.
    Dank je wel. Je hebt me, in die eerste weken waarin ik veel moest ontdekken, een heel eind op weg geholpen. Ik hoop met dit draadje ook voor anderen hier bij te dragen en probeer op mijn beurt weer anderen op weg te helpen

    De kennis die in de groep aanwezig is, daar kunnen ziekenhuizen nog veel van leren.

    Ik ben bang dat ziekenhuizen en ook dvk’s in huisartsenpraktijken en/of praktijkondersteuners te veel aan doelen en afspraken met zorgverzekeraars gebonden zijn.
    Aan alles hangt een prijskaartje en daar hoort geen menselijkheid meer bij.

    Op de dag dat ik mijn insulinepen en prikset ging halen bij de apotheek, ben ik heel vriendelijk geholpen door een medewerkster. Ze heeft uitgebreid de tijd genomen om me te adviseren, vooral ook over voeding, want dat was haar straatje.
    Ik zag vandaag dat daar het dubbele tarief van een normale eerste uitgifte voor is gerekend.
    Ook een telefoontje is als consult berekend.

    Dat betekent dat ik zal vermijden nog eens de apotheek binnen te lopen of te bellen en mijn medicijnen/hulpmiddelen alleen via de automaat zal halen.

    Een apotheek zou bij uitstek geschikt zijn om je te informeren. Zo kun je de huisarts ontlasten, want vaak is een afspraak niet nodig. Als je weet dat je daar dan bijna € 15,00 voor moet neertellen, terwijl de huisarts nog gratis is…

  • Ik heb toch nog een vraag.

    Ik heb twee hardnekkige spuitplekken. Die zitten er al meer dan twee weken. Aan beide kanten van de buik eentje. Op dezelfde hoogte.

    Ook met de massage willen ze niet verdwijnen. Op mijn bovenbenen waren ze met een weekje wel weg.
    Ik prik niet in de buurt van die plekken. Ik spuit de ene dag aan de linkerkant en de volgende aan de rechterkant en ook niet in dezelfde lijn van de dag ervoor. Het komt dus niet omdat ik in de spuitplek of er vlakbij prik.

    Een van de plekken jeukt ook en wordt niet kleiner. De plek is ook rood.

    Is er nog iets (behalve dan de massage) waarmee ik die plekken kan laten verdwijnen, of moet ik gewoon geduld hebben.

    Ik merk trouwens dat ik geen nieuwe spuitplekken krijg, dus heeft het dan toch iets met gewenning te maken? Want roteren doe ik vanaf het begin.

  • @ Chaim; Spuit je ook niet in de buurt van spuitplekken? En hoe lang spuit je nu in je buik? Je lichaam zal helaas toch moeten wennen aan het prikken.
    En ook op je buik kan je roteren. Zo prik in niet alleen aan de onderkant maar ook aan de bovenkant (boven de navel.)
    Om het heel simpel te zeggen; voor het goed houden van de injectieplekken is roteren van essentieel (=levens) belang. En daarom gebruik ik mijn armen,buik,benen en mijn achterwerk.

    Wat ik je kan adviseren om op de rode plek die jeukt wat Bio Force crème van Dr. Vogel in te smeren. Een klein beetje is al genoeg.
    Als je op die plek drukt, voel je dan een duidelijke verharding van de huid? Als dit het geval is dan ben ik bang dat geduld helaas de enige optie is. En uiteraard ook niet in de omgeving te prikken.

    Het masseren van je buik? Doe je dat met het massage-apparaat? Dit deed ik vroeger ook zeer trouw totdat mijn moeder mij dat afraadde om het nog langer te doen. Dit omdat je anders kans loopt dat je je nieren (liggen aan de achterkant bij je ruggengraat Links en Rechts) over actief maakt.
    Ik begon (ruim 25 jaar geleden) last te krijgen. Nadat ik het advies had opgevolgd verdwenen de klachten later ook weer.

    Om je buikspieren te trainen kan je overwegen om buikspier oefeningen te doen. Ik had ruim 12 jaar geleden ook last van prikplekken en de toenmalige DVK zei dat ik “geduld” moest hebben, want de plekken zouden vanzelf wel weer verdwijnen… ;(
    Dus ik kocht een buikspiertrainer en heb deze intensief gebruikt. Op een gegeven had ik een discman opgezet met muziek en deed daarop de oefeningen. Dat ik zo bijna 30 minuten bezig was had ik niet in de gaten.
    omdat ik te hard van stapel liep (= rende) had ik behoorlijke spierpijn in mijn buikspieren (verrek die had ik ook nog..)
    De training had ik toen een week gestaakt, Arnica op mijn buik voor de spieren.
    En voila na een ruime week ging ik weer verder. Het resultaat was zeer duidelijk zichtbaar. De spuitplekken waren bijna allemaal verdwenen!
    Twee weken later ik voor de jaarlijkse APK naar de DvK en toen ze de injectieplekken op mijn buik wilde controleren was ze stomverbaasd.

    Wat je anders kan proberen is dus buikspieroefeningen doe je voeten onder de kast te steken en rustig opbouwen. Probeer eerst 5 x en kijken hoe je lichaam reageert. Op deze wijze “masseer” je de spieren en de rest van de buik trekt ook aan.

    Til echt met je BUIKSPIEREN en niet met je rug. Die fout heb ik in het begin gemaakt.

    Succes!

    Hoe staat je nu met de bloedjes voordat je de nacht “instapt” en hoe is de waarde als je opstaat?

  • Inmiddels zijn we precies een maand verder.
    Ik spuit nu 72 eenheden Levemir en 4 eenheden NovoRapid voor het ontbijt.
    Mijn Hb1AC is gezakt van 92 in april naar 78 vorige week.
    Ook de nuchtere waardes zijn duidelijk lager, maar ik blijf toch rond de 9 mmol/l hangen met uitschieters naar 7 en zelfs een 5.

    Mijn buik zit vol met blauwe plekjes, waaraan je ook kunt zien dat ik roteer met spuiten :-)
    De dvk wil toch wel graag dat ik in mijn buik blijf spuiten en niet elders.
    De omvang van mijn buik is toch wel groot genoeg om te blijven roteren.

    Ik heb afwijkende bloedwaarden voor galblaas/lever/pancreas. Zou kunnen duiden op galblaasontsteking of -stenen.
    Maandag moet ik een echo laten maken.
    Het verklaart in elk geval waarom ik me, ondanks de lagere bloedjes, niet goed blijf voelen.

    @racingbike…het soort oefeningen dat jij beschrijft, met voeten onder de kast…dat kan mijn lijf al jaren niet meer.
    Door een botafwijking zijn al mijn gewrichten vroegtijdig versleten.
    Mijn rug heeft teveel afwijkingen om daar veel druk op te zetten.
    Spieren zijn beschadigd door cholesterolverlagers en links verzwakt door een cva.

    Dat neemt niet weg dat blijven bewegen van levensbelang is.
    Ik blijf mijn lopen oefenen en heb inmiddels een heel programma ontwikkelt, binnen mijn mogelijkheden om spieren en gewrichten zo soepel mogelijk te houden.
    Het is dat of over een paar jaar bijna niets meer kunnen.

    Wat tillen aangaat…ben ik helemaal met je eens.
    Ik heb 14 jaar in de zorg gewerkt en 16 jaar voor mijn moeder gezorgd en heb menige tilcursus gedaan. Toen ik begon hadden ze nog geen tilliften.

    Ik kom nu alleen op het punt dat ik niet meer omhoog kom als ik door de knieën ga, om iets op te pakken. Nou ja…daar heb je grijpers voor.

    Ik kom er wel. Hoe dan ook.

    • Anoniem
    • Inactief

    Goedemorgen, ik heb alles doorgelezen en kom veel herkenbare dingen tegen. Ik heb bijna een jaar Lantus gespoten, naast glimepiride. Dat beviel me niet meer omdat ik 0,0 invloed had op hoge waarden maar ik ondervond daar wel degelijk last van. Veel toiletbezoek, enorme dorst en algeheel niet lekker. Ik wilde absoluut meer flexibiliteit ivm een onregelmatig leven. Dus ben ik ruim een maand geleden begonnen met Actrapid voor de maaltijden. Vooralsnog zit ik behoorlijk te hoog maar dat kost tijd en komt wel goed. Wat me sinds een paar dagen steeds meer gaat storen, is de pijn bij het spuiten. Al bij de insteek van de naald begint het enorm te branden. Ik kan het soms nauwelijks volhouden om 10 sec te wachten na spuiten met terugtrekken van de naald. De huid is nadien erg rood en branderig, veel blauwe plekken. Ik gebruik 4 mm naaldjes. Ik voel geen verhardingen, alleen tot uren na de inspuiting het branderige en pijnlijke gevoel.

  • Hoi Mir,
    Dank je voor je reactie.

    Ik ervaar hetzelfde en het lijkt met de dag erger te worden.
    Ik zet de naald vaak heel lichtjes op de huid en voel of dat pijnlijk is.
    Dat is een tip die ik ergens gelezen had en het werkte voor een poosje.
    Zo heb ik een hele poos vrij pijnloos kunnen spuiten.
    Nu is elke plek pijnlijk, dus druk ik maar door. Maar bij 10 trek ik opgelucht het naaldje uit de huid.
    Ik spuit heel langzaam. Druk langzaam 4 eenheden door, adem in en uit en dan de volgende 4. Zo ben je wel even zoet met 72 eenheden, maar ik krijg het niet in 1x voor elkaar.

    De dvk heeft geen antwoord op waarom het steeds meer pijn doet en brand.

    Het gekke is dat ik, met dezelfde 5mm naaldjes bij de NoroRapid geen enkele last heb.
    Dat heb ik ook al eerder gebruikt en toen had ik geen blauwe plekjes of infiltraten.

    • Anoniem
    • Inactief

    Hallo Chaim, ik moet over twee weken weer naar de endocrinoloog voor evaluatie. Als dit met de dag erger blijft worden, bel ik hem eerder. Mijn gevoel zegt dat dit een overgevoeligheidsreactie op de Actrapid is. Jij bent niet de enige van wie ik dezelfde ervaring hoor, ik heb dit vaker gehoord. Eens horen wat de endo zegt. Ik heb meerdere allergieën en een kurkdroge schilferige huid, ook vaak last van eczeem. Dat zou wel passen bij een overgevoeligheidsreactie. Als ik wat nieuws te melden heb, laat ik het weten.

  • @ Chaim; Het is jammer dat we geen reserve lichaam hebben. Zou toch een stuk makkelijker zijn.

    En je moet vooral niet iets forceren want je krijgt later de rekening, inclusief rente, gepresenteerd.
    Wandelen is ook goed en het helpt ook om emotioneel alles op een rijtje te zetten.

    Dat met de tilliften is iets van de laatste jaren. Mensen vergeten vaak hoe zwaar iets kan zijn. Of ze forceren of tillen verkeerd. In het begin gaat het goed. Totdat het een keer goed fout gaat.
    Ik loop niet voor niets bij de chiropractor. Hij heeft mij echt van mijn spit afgeholpen.
    En dat gecombineerd met het “pretpakket” je hebt je “voordeel” echt te pakken.

    Ben benieuwd wat er uit het uit het onderzoek komt. Het kan verklaren waarom je waardes nog niet zijn wat je graag wilt.

    Een vraagje over je eenheden. Spuit je die in één keer? Mij is verteld dat je maximaal 20 E per keer kan doen en dat je dan naar een ander spuitplek moet.
    Houdt simpelweg in dat je zeker voor de 72E minimaal 3 keer apart moet injecteren.

    Wat misschien een optie kan zijn tegen het injecteren is een Medi-Jector. Zoeken met Google en dat vind je mogelijkheden. Had een link gevonden, wanneer ik op de link klikte kwam op de homepage van de fabrikant uit. Dus dan maar via Google een poging wagen.

    Ik heb dit vroeger ook gebruikt alleen ik was te dun om het te gebruiken. Het grote voordeel, vind ik, is dat de insuline onder hele hoge druk onder je huid wordt gespoten. Je hebt geen naalden meer nodig.

    Het is vrijwel pijnloos. Behalve dat de insuline wordt veel beter verspreid, beter dan met een naald.
    Met een naald komt er een “bult” aan insuline binnen en dat is niet prettig. Zeker niet wanneer je veel moet injecteren.
    Infiltraten behoren daarmee ook tot het verleden. Ik vond het een perfect systeem.

    Wellicht dat dat misschien een optie kan zijn?


    En ja, als de ene weg is afgesloten dan vind je wel een andere weg. Laat nog je weten hoe de uitslag was van je komende onderzoeken? Hopelijk is dat de sleutel tot je algemeen welbehagen.

    Sterkte alvast!

    • Anoniem
    • Inactief

    Ik woon in Duitsland en daar mag ik naaldjes, prikkers, strips etc bewaren in een lege plastic fles en meegeven met het verpakkingsafval. Ook op vakantie bewaar ik mijn naaldjes etc in een lege waterfles die ik aan het einde van de vakantie netjes afsluit en weggooi.

  • @racingbike
    Mij is verteld dat ik de 72 eenheden in 2 keer moet doen.
    Of liever, daar was ik zelf mee begonnen en toen vroeg de dvk of ik alles in 1 keer spoot.
    Ik kan het best eens in 3x doen. Kijken of dat beter gaat. Misschien is Levemir wat agressiever dan NovoRapid? Aan de andere kant spuit je NovoRapid niet in van die enorme hoeveelheden.
    De dvk heeft de blauwe plekken trouwens gezien, maar vond dat verder niets bijzonders.
    Ik kan de MediJector niet op een Nederlandse site vinden, trouwens. En ik krijg op de site van de fabrikant dat toegang verboden is. Kwam hem wel ergens anders tegen en dat koste $50 voor een starterkit. Op Engelstalige fora las ik dat het een duur systeem is. Dan houdt het voor mij al op.

    En ja..de lichamelijke ongemakken en extra pijn die je gratis ontvangt in je leven…soms een beetje teveel.
    Ik post opnieuw als de uitslag van de echo bekend is. Dat zal op 12 juli zijn, dan moet ik erover bellen.

    @miepie
    Ik doe mijn lege pen ook gewoon bij het plastic afval. Alle delen van de pen zijn plastic. Ik zorg er wel voor dat de pen helemaal leeggespoten is.

    @Mir
    Dat laatste lijkt me een goed idee.
    Alle afval in een waterflesje. Desnoods thuis leven in de gele pot.
    Of een plastic bakje met een goed afsluitbaar deksel. Volgens mij kun je dat bij elke apotheek in Europa inleveren.
    Overigens..ik heb nu een hele grote pot staan, maar ik ben begonnen met een kleintje.
    Die kan makkelijk mee in een reistas of -koffer.
    Ik kijk uit naar jouw ervaringen bij de endo.
    Kan ook zomaar zijn dat die grote hoeveelheden insuline reacties veroorzaken.
    Ik had geen last van branden en blauwe plekken toen het nog 40+ eenheden was.
    Dus dan denk ik dat het geen intolerantie of allergie is.

    Ik heb net de 72 eenheden Levemir over 3 keer verdeeld.
    Dat maakt voor mij het verschil dat het nu 3x pijn doet en 3x brand.
    Zomaar een gedachte. Dit doosje met 5 pennen is niet in Nederland gemaakt. De NovoRapid wel. Op de Levemir pennen zit een etiketje met Nederlandse tekst geplakt. Zo te zien zijn deze pennen in Italië gemaakt. Hoewel het geen verschil zou moeten maken, vraag ik me dat toch af. Iemand schreef dat die bijvoorbeeld problemen had met Griekse Levemir en niet met andere.

    • sunny

    Hallo,

    Ik weet niet of ik mijn vraag mag stellen in dit topic, maar ik ben ook een beginner met spuiten. De eerste weken had ik nergens last van maar sinds 4 dagen als ik de naald eruit trek begint het te bloeden. Heeft dit invloed op de insuline of komt die er met het bloed niet uit. En het spuiten staat me nu al tegen. De eerste keer had ik iets wits aan en dan loop je opeens rond met bloedvlekken. Ik durf bijna de naald er niet meer in te duwen.
    Ik spuit in de buik, maar misschien doe ik iets verkeerds.
    Alvast bedankt

    Groetjes Monique

    • Pedro

    Uiteraard mag je die vraag stellen.
    Soms heb je dat wel eens dat je net een adertje raakt en er dus wat bloed uit komt bij het verwijderen van de naald. Kan verder geen kwaad en heeft naar mijn weten ook geen of nauwelijks invloed op je dosis.
    Soms heb ik het weken niet en dan weer een paar keer achter elkaar. Is inderdaad balen als er net weer een bloedvlek(je) in je shirt of andere kleding komt.
    Dus zorg dat je b.v. een tissue bij de hand hebt met het prikken en bij het verwijderen van de naald even checken of er geen bloed mee komt.
    Op mijn buik heb ik er niet zo veel last van maar in mijn benen heb ik regelmatig dat ik wat bloed mee krijg.

    Op een gegeven moment wordt het spuiten gewoon onderdeel van je leven en wen je er ook wel aan.

  • Hey Monique,

    Ik ben de topicstarter. Als ik een topic begin hoop ik niet alleen dat ik antwoord op een vraag krijg, maar dat mijn ervaringen en de reacties ook anderen weer kan helpen.
    Ik ben dit topic begonnen toen ik net was overgestapt op insuline spuiten.

    Is best een gigantische stap, hè…jezelf met insuline moeten injecteren.
    Dan is er niet veel voor nodig om het als snel zat te zijn.
    Ik had een moeder waar ik voor zorgde die ook diabetes had en insuline spoot.
    Dus toen ik dat moest, was dat geen grote stap meer.

    Dat er wat bloed vrijkomt bij het spuiten is heel gewoon, hoor. Maar het moet niet echt gaan bloeden. Een druppeltje of twee, meer niet.
    Bloed het heftiger, dan houd je misschien de pen niet stil genoeg?

    Zorg ervoor dat de naald recht in je buik gaat en dat je de pen stilhoudt als je de eenheden wegdrukt. Dan is het wondje minimaal.
    Ik zorg dat ik een schoon stukje tissue klaar heb liggen. Een make-up watje mag ook.
    Dat druk ik gelijk op het wondje als de naald eruit is. Even met je vinger dichtduwen. Een paar seconden is genoeg. Dan heb je ook geen vlekjes op je kleren.

    Het heeft trouwens geen invloed op de insuline. Als je, niet te snel, tot 10 telt voor je de naald eruit trekt, dan is de insuline wel in je lichaam. En een druppeltje dat vrijkomt, is ook geen ramp.

    Ik kan me voorstellen dat er veel op je af komt en niet iedereen is blij met naaldjes.

    Als je niet zeker weet of je wel de juiste spuittechniek gebruikt, neem dan contact op met je dvk.

    Je kunt het ook hier op een video bekijken:
    http://diep.info/Diabetes-educatie-Behandeling-en-management-Nadere-info-Over-op-insuline-Spuittechniek

    Heb je vragen? Je bent meer dan welkom om daar dit topic voor te gebruiken.

      • sunny

      Hartelijk bedankt. In het begin is alles nog wat vreemd en moeilijk.
      Gelukkig heb ik hier echt al veel kunnen lezen en leren.

    • Anoniem
    • Inactief

    @Chaim:ik spuit kleine hoeveelheden per keer, en toch brandt het behoorlijk. Op dit moment spuit ik tijdelijk alleen snelwerkende insuline, maximaal 10E per keer. Als dat redelijk lukt, komt er weer een langwerkende insuline bij. Toen ik alleen Lantus spoot, zat ik op 18E. Deze brandde ook wel eens maar daar staat Lantus om bekend. Het deed echter nooit zo zeer als de Actrapid terwijl ik er meer van spoot. Gister ging het overigens weer goed. Wie het snapt, mag het zeggen.

    @sunny: dat nabloeden gebeurt mij ook regelmatig. De blauwe plekken storen me niet maar de bloedvlekjes in de kleding wel. Ik spuit wel eens door de kleding heen in gezelschap, dan is het risico een bloedvlek. Bij witte of lichte kleding doe ik dat dus niet meer

  • @ Chaim; heb net op de digitale snelweg gezien dat Nova Nordisk de fabrikant is van de Levemir insuline. Wellicht dat je daar eens kan informeren of zij van productielocatie zijn veranderd?

    Pijn bij spuiten, en dat gedeeld in een aantal etappes is absoluut onplezierig (druk mij heel beschaafd uit.)

    Heb nog verder gezocht op de Nederlandse digitale snelweg, en de Medi-jector II is onbekend. Jammer maar helaas.

    Nog een ander vraagje; voordat je injecteert maak je de huid schoon met een tissue en alcohol?
    Alcohol “verdooft” de huid een beetje en kan misschien wat helpen. Ik heb alleen geen kant en klare oplossing voor de pijn tijdens en na het spuiten.

    Vind het echt sneu voor je dat je zoveel nadelen er van ondervindt, en dat ik je niet verder kan helpen.

    De klachten zoals beschreven, kom ik zeer regelmatig tegen bij de berichten op de digital highway. Je wordt dan altijd doorverwezen naar de DvK.

    @ Sunny; welkom op het forum, al zijn de omstandigheden minder. Zoals Chaim ook zei, bij vragen rustig stellen.

    Ik heb al meer dan 40 jaar diabetes en spuit dagelijks. En ja, een ongelukje is dan zo gebeurd. Geprikt, haarvaatje geraakt en voila en nieuwe versiering op je lichte blouse die er niet op zat toen je hem kocht.

    Daar is helaas niets aan te doen. Vroeger loste ik dit op door op de toilet te injecteren (als we uit eten gingen.) Daar ben ik jaren geleden van afgestapt nadat ik een keer een forse ontsteking had opgelopen.

    Mijn ervaring is wanneer ik in een vaatje zit, ik dit al merk zodra de naald in mijn huid zit. Het geeft een branderig en zeurderig gevoel, en bij injecteren van de vloeistof doet het gemeen zeer.
    Je hebt dan de keuze; opnieuw beginnen (met schone naald) of doorgaan. Omdat ik relatief gezien weinig insuline nodig heb ga ik meestal door.

    Draag je je trui/blouse in je broek/rok of hangt hij daar over heen? In zo een geval zou je kunnen proberen om discreet het kledingstuk wat op te lichten en een pleister op de injectieplek te plakken.

    Wat wel van essentieel belang is is om te rouleren. En ook niet te dicht rond de navel te injecteren. De insuline wordt dan minder efficiënt opgenomen.

    Succes, en vragen bij vragen, altijd stellen.

      • sunny

      Ik hou nu een celstofdepper en kleine pleister bij de hand in mijn materialentasje. en zaterdag was ik uitgenodigd op een feestje en ben maar in het zwart gegaan. Ik heb ook regelmatig dat de insuline brandt met inspuiten en op de spuitplek blijft het nog een paar uur zeurderig aanvoelen.
      Alleen de reactie van sommige mensen stoort me.
      Ik ging al netjes naar het toilet om daar te spuiten en had mijn dochter gevraagd alles vast te houden want het was er klein en niet zo hygiënisch. Ik kon mijn spullen nergens neerleggen. Netjes gewacht tot niemand er meer was ga ik spuiten komt er een vrouw binnen zegt ze: nou de jeugd van tegenwoordig schaamt zich nergens voor en doet het ook maar overal. Dacht zeker dat ik een junkie was ofzo. Nou met mijn 45 ben ik echt niet meer de jeugd van tegenwoordig. Ik had ook echt geen zin om me te moeten verdedigen en uit te leggen dat ik geen drugsverslaafde ben maar gewoon diabetes heb.

  • @racingbike

    Nog een ander vraagje; voordat je injecteert maak je de huid schoon met een tissue en alcohol?
    Alcohol “verdooft” de huid een beetje en kan misschien wat helpen. Ik heb alleen geen kant en klare oplossing voor de pijn tijdens en na het spuiten.

    Dat deed ik in het begin, maar dat is me afgeraden. Op dit forum zelfs, volgens mij. Geen ontsmetting van de spuitplek..dus braaf als ik ben (ahum) doe ik dat niet meer.

    Ik denk niet dat er een oplossing is voor pijn tijdens en na het spuiten.
    Lieve racingbike…je hoeft niet voor alles een oplossing te weten hoor.
    Het is vervelend, maar ik maak me er niet druk om.
    Pijn is een gegeven, maar ook een beleving, heb ik al jaren geleden ontdekt.
    Ik neem het maar voor lief, met dat spuiten.

    @sunny
    Ik zal me wel altijd blijven verbazen over hoe mensen kunnen reageren.
    Ik ga niet zoveel meer uit, dus ik heb het nog niet bij de hand gehad.
    Ik zou zelf niet kiezen voor spuiten in het openbaar, maar een toilet(ruimte) zie ik niet als openbaar.
    Ik heb de afgelopen jaren ook wel van die fijne opmerkingen te horen gekregen. Vooral als je in een rolstoel zit of op een scootmobiel.
    Ik heb daar maar een woord voor: “ruilen?”. Dan is het verder stil en wat men verder denkt, dat raakt me niet. Ik kan geen gedachten lezen :-)
    Onbegrip is armoede van geest. Daar hoef ik niets mee.

  • @ Chaim; dank je wel Chaim. Dat ik met mijn “Diabetes koffer” vol ervaringen helaas niet overal een antwoord op heb dat weet ik.
    Alleen prikken en dan daarna pijn ervaren zoals door jou is beschreven vind ik niet kunnen. Zoek dan net zo lang naar een oplossing (ik en vasthoudend…)

    @sunny; oja mensen kunnen echt goed “nadenken” eer er een opmerking wordt gelanceerd. Ook familieleden kunnen, terwijl ze weten dat ik Diabetes heb, ook zeer nare opmerkingen lanceren.
    Spreek uit ervaring.

    Zo was ik laatst op een feestje bij een aantal mensen en had ik wat gegeten. Standaard betekent dit voor mij “mijn setje” voorschijn te halen. Controleren en prikken doe ik niet meer in toiletten, gezien mijn eerdere ervaring.
    Controleren is easy met de FreeStyle Libre. Alleen het prikken,tja dat gaat nog ouderwets.

    Terwijl ik mij dus injecteerde maakte iemand de opmerking dat wanneer ik een “overdosis” nam ze mij aan mijn lot zouden overlaten…
    Iemand haakte daarop in en zei dat het toedienen van drugs toch wel op een aparte manier ging. Netjes in een ampul en dan met zo een pen…

    Ondertussen had ik de boel opgeborgen en keek ze aan en reageerde dat ik spuit om in te leven te blijven omdat ik Diabetes heb.
    Het was gelijk muisstil.

    En wat betreft familie; was 7 en mijn tante was jarig. Pakte iedere keer een of twee nootjes uit de bak. Een tante maakte daar een opmerking over dat het haar niet verwonderde dat ik zo een bolle toet had.
    Dat goed zeer. Ik nam dus niets meer. Het volgende wat ik herinner is dat mijn ouders druk bezig waren om Glucagon te injecteren.

    Tegenwoordig reageer ik zoals Chaim dat doet “Ruilen?”.

      • sunny

      Mij doet het toch echt wel pijn als ze me voor junkie aan zien. Ik spuit niet vrijwillig insuline en heb verder nog nooit gerookt, drink geen alcohol en ben echt anti drugs. En dan durven sommige familieleden ook nog te zeggen: ik dacht dat jij niks met drugs had.
      En de specialisten onder familie vrienden en bekenden weten het allemaal beter. Val een paar kilo af en je diabetes is verdwenen. Wat moet je daar dan nog op zeggen…….

Wil je reageren op dit bericht, dan moet je ingelogd zijn met je account.