Home Forums Nieuw met diabetes Meer mensen zoals ik? Type 2 accepteren

Meer mensen zoals ik? Type 2 accepteren

Ik vind het verschrikkelijk om te zeggen, maar ik kan mijn Diabetes (type 2) gewoon niet accepteren.

Ik spuit inmiddels 54 EH en slik 2 keer per dag Metformine 850.

Ik eet veel te vaak veel te slecht (net bijv een half bakje chocoladepinda’s op). Ik ga weleens naar de Mac. Op verjaardagen gewoon taart en andere lekkere hapjes. Ik check bijna nooit mijn bloedsuiker, alleen als ik van de DVK een curve moet prikken.

Ik kan niet accepteren dat ik bepaalde dingen niet meer mag doen qua eten. En ben daardoor (on)bewust bezig met m’n lichaam verknallen. Ik voel nog niks qua complicaties, maar eigenlijk kan het zo niet verder.

Maar wat moet ik doen? Zijn er meer mensen die zich er zo tegen verzetten? Die het niet kunnen accepteren?

    • marit

    Spuit je meerdere malen per dag? Als dat zo is zou je in principe alles kunnen eten als je er maar voor spuit. Ik heb een koolhydraten app op mijn telefoon zodat ik kan zien hoeveel er in de voeding zit.
    Verzetten tegen de diabetes? Ik heb het jaren gedaan maar nu wel complicaties. Nu probeer ik me er wel aan te houden maar blijf het een rotziekte vinden. Probeer er zo goed mogelijk mee om te gaan. Je mag bezt wel eens zondigen maar besef je dat je er zelf de gevolgen van draagt.

  • Hallo Hummie,

    Weet jij voor jezelf waarom je je zo verzet tegen de diabetes?
    Want het antwoord geeft ook inzicht waarom je te vaak slecht eet (je eigen woorden).
    Misschien herken je dat verzet van andere dingen die je in je leven zijn overkomen?

    Elke aandoening heeft tijd nodig om te leren accepteren.
    Dat is normaal en de ene dag zal dat beter gaan dan de andere.
    Maar jij lijkt te rebelleren en daar is een reden voor.

    Dat je alleen prikt als de dvk erom vraagt, past in het niet accepteren.
    Een hoge bloedsuikerwaarde zal je diabetes bevestigen.
    Meten is weten. Niet meten is het ook niet onder ogen hoeven te zien.

    Je bent nu zover dat je inziet dat je jezelf geen dienst bewijst met te rebelleren.
    Dat je nog niets voelt, wil niet zeggen dat de schade er niet langzaam insluipt, maar dat weet je zelf ook.

    Het antwoord op waarom je je diabetes niet kunt accepteren, kan de eerste stap zijn op weg naar acceptatie. Een stap op weg naar zorgen voor jezelf en je gezondheid.

    Ik wens je kracht en wijsheid.

  • Ik spuit 1 keer per dag langwerkende insuline. Begon met 8EH, maar zit nu dus al op 54. Ik twijfel om er kortwerkende bij te vragen.

    Er zijn weleens dagen dat ik me gewoon netjes aan de regels hou.

    Ik weet ergens wel de reden waarom ik zo rebelleer, maar wat erachter zit is niet 1 2 3 opgelost.

    Ik moet vandaag curve prikken en ik schrok van die van na het ontbijt: 21. Dus extra metformine genomen en wat bijgespoten. Dat mag eigenlijk niet, maar ik moet ‘m toch naar beneden krijgen.

    Ik sport soms, als ik er zin in heb, vind het niet zo leuk. Ik heb wel zo’n buiktrainingsding gekocht, ga ik van de week mee beginnen.

  • Hummie,
    Jij hebt, en dat besef je zelf ook zo te lezen, een probleem dat veel dieper gaat dan je diabetes.

    Dat dat niet zo 1 2 3 is op te lossen, snap ik. Wat het ook is, het zit heel diep en het zorgt ervoor dat je niet voor jezelf zorgt en je daar ook van bewust bent.

    Een extra Metformine nemen werkt niet en dat weet jij ook.
    Metformine bouwt een bloedspiegel op over een langere tijd.
    Het werkt niet zoals Paracetamol dat na een half uurtje werkt om de hoofdpijn te verlichten.

    Dat extra langwerkende insuline spuiten niet werkt, weet je ook.
    Je bewijst jezelf en je lijf geen dienst met het bijspuiten. Het is een ander soort insuline.
    Overigens is 54 eenheden niet schokkend.

    Ik ben geen arts, maar ik vermoed dat je meer schade aan je lijf doet door extra pillen en insuline te gebruiken, dan je lijf die 21 mmol/l te laten bevechten.

    Ik krijg het idee dat je wel hulp krijgt voor de diabetes en die ook aanvaard.
    Misschien dat je via de huisarts ook hulp kunt krijgen voor de reden waarom je zo rebelleert.

    Ik krijg het gevoel dat je daar wel open voor staat, maar op dit moment geen overzicht meer hebt waar te beginnen?

    Blijf schrijven hier. Niemand oordeelt. We helpen elkaar waar we kunnen.

  • Hummie,

    Waarom ga je niet mee doen aan een activiteit van de DVN ?

    Misschien gaat de acceptatie beter als je samen met lotgenoten erover
    kan praten.
    Tips uitwisselen etc.

    https://www.dvn.nl/dvn/activiteiten

    Of naar een bijeenkomst ?
    https://www.dvn.nl/dvn/dvn-in-uw-regio

    Succes.

  • Hummie,
    Ben je bij de dvk geweest?

  • Heel herkenbaar hoor!
    Ik heb diabetes type 1 sinds mijn tiende (nu 35) en heb er denk ik ruim 15 jaar over gedaan om het verzet op te geven. In periodes ging het goed, maar vaak was ik woest en inderdaad dwars. Heb een behoorlijke batterij therapie gehad (acceptatie kwam niet letterlijk ter sprake), maar pas toen ik zwanger wilde worden ging de knop om, toen hoefde ik het niet meer voor mezelf te doen (op korte termijn merk je niet zoveel) en ging het eindelijk meer vanzelf. Ik ontdekte vervolgens dat ik me ook veel beter voelde en dat is nog steeds de beste stimulans om m’n best te doen. Nog steeds heb ik gemiddeld twee keer per jaar de diabetes-baaldagen, waarbij een stevige huilbui regelmatig voorkomt. Bij mij heeft het lang geduurd, dat hoeft bij jou niet zo te zijn, maar zorg goed voor jezelf in psychische zin, zoek hulp voor alle emoties die er ook bijhoren en wees maar niet te streng voor jezelf. Je kunt iedere dag opnieuw je voornemen om je best te doen en meer dan je best kun je niet doen.

  • Hoi! Ja ik heb dat ook wel.
    Beetje opstandig dat een ander bepaalt hoe en wat ik mag/moet eten.
    Ik spuit geen insuline maar gebruik Victoza sinds november.

    Het blijft een strijd net altijd met eten.

    Ik weet het allemaal wel hoe en wat maar soms heb ik zoiets van laat mij.

    Gelukkig heb ik dat niet constant maar ik herken het wel hoor.

    Sterkte!

    • Eve69

    Beste Hummie,

    IK weet dat het tegenstrijdig klinkt maar ik was zo opgelucht te lezen dat jij precies hetzelfde ervaart als ik. Ik zorg ook helemaal niet goed voor mezelf terwijl ik al een hele tijd diabetes heb. Sommige perioden gaat het ontzettend goed (inderdaad vaak als er een bezoek aan de internist of dvk gepland staat) en andere perioden doe ik alsof ik het niet heb. Ik spuit 3 x daags novorapid (voor elke maaltijd) en in de avond een langwerkende insuline. Ik probeer dat wel altijd goed te doen maar ik moet bekennen dat dat er soms ook bij inschiet.
    Ik ben het ook eens met de reactie van Chaim dat er inderdaad een heel ander probleem aan ten grondslag ligt. Ook mijn gewicht neemt steeds meer toe door de insuline terwijl ik erg let op wat ik eet. Daardoor ook heel vaak een dip. Ik kom niet in aanmerking voor andere insuline (zoals victoza) die het gewicht kunnen verminderen omdat mijn BMI (nog) niet hoog genoeg is.
    Ik weet niet waar je woont maar misschien kunnen we af em toe hier met elkaar over van gedachten wisselen??
    Eve

  • Oké ik gebruik Victoza, maar dat is een heel
    Ander principe dan insuline.
    En helaas behoor ik tot de groep die niet spectaculair afvalt.
    Er was 5 kilo af maar ik kom weer langzaam aan.
    Mijn waardes zijn wel spectaculair gedaald dus dat is fijn.
    Eve je zegt dat je bmi nog niet hoog genoeg is voor Victoza.
    Maar bij mijn internist zetten ze iedereen op 35 of meer (zoals ik helaas) want stel je voor dat je er wel van afvalt, dan zou je het niet meer krijgen.

  • Heel herkenbaar, Hummie, ik had ook heel lang dat ik net deed alsof de diabetes er niet was, toen gebruikte ik ook alleen medicijnen, en dan at en dronk ik ook alles waar ik zin in had. Sinds april moet ik nu ook insuline spuiten, ’s avonds om 22.30 uur 14 EH Levemir, mijn eerste reactie was meteen: zie je nou wel, eigen schuld dikke bult, ik ben er intussen wel achter dat het zo niet werkt.
    Ik heb ook geen complicaties, ook nooit gehad, daardoor merkte ik ook niets van mijn diabetes en kon ik net doen of er niks aan de hand was.
    Sinds ik spuit en zelf regelmatig meet heb ik meer inzicht in wat er gebeurt als ik te veel snoep en daardoor te hoog zit, maar soms heb ik ook gewoon zin in iets lekkers en dan accepteer ik die hogere waarden, bijv. een avond per week als ik ga volksdansen, dan zit ik van te voren vrij hoog, maar als ik na afloop thuis weer meet is die waarde gezakt tot een normale waarde voor de nacht.
    Maar wat Chaim en Eve ook al zeggen, misschien eens met iemand praten over waarom je het niet accepteert en rebelleert?
    Als je daar inzicht in hebt, kun je er misschien beter mee omgaan.

    Miepie

  • Precies mijn verhaal van paar jaar geleden..ik heb helaas januari 2015 mijn wakker schud moment gehad..hoge waardes?? Zou kunnen..spuiten?? Ja zo af en toe…alles onder controle..nergens geen last van..Geen complicatie aan de lucht..januari ziekenhuis opname..ontregelde suikers zeker rond de 70!!!.op de i c gelegen, kid’s zwaar overstuur en nu anderhalf jaar later de ene complicatie na de ander…waarom schrijf ik dit?? Ik hoop dat ik jou kan laten voorkomen om in mijn situatie terecht te komen..
    Ik ben nu aan de pomp en dit helpt me om de boel op regel te houden…ja ik eet nog steeds teveel en heb heus nog hoge suikers maar het is beter te doen als 5x spuiten op een dag..leef het goede leven…maar dan in iets mindere mate als dat je gewent bent..ik wens je heel veel succes en gezondheid toe…dit kon echt mijn verhaal zijn..wat herkenbaar

  • Hummie,

    Je maakt er een behoorlijke strijd van. Die strijd moet je omdraaien. Je moet je successen bereiken door het niet nemen van een slechte hap, door je bloedsuikerwaarden goed te houden en te meten. Dat zijn de echte overwinningen. Echt accepteren zal waarschijnlijk nooit lukken, dat is mij nu na 30 jaar type 1 ook nog niet gelukt. Maar je zult het met de diabetes moeten doen. Haal het beste er uit en wordt gezond oud. Na 30 jaar komen bij mij de eerste complicaties, maar geloof me het is de moeite waard om er voor te zorgen dat je dit zo lang mogelijk kan uitstellen. Veel succes.

  • Wat een heftig verhaal van mgjdre 😱

    Maar ik denk ook dat er meer mensen zijn zoals Hummie.

    Verder denk ik ook dat de voorlichting nog steeds niet goed is.

    Toen ik mijn diagnose kreeg dacht ik nou en dan neem ik een pilletje.

    Later heel jaren later kwam het besef over de complicaties pas.
    Volgens mij heb ik nooit enige begeleiding en voorlichting gekregen behalve het meten wegen en oogfoto’s.

    Dus als ik dat heb zijn er meer.
    Er kan dus een slag gemaakt worden bij beginnende diabeten.
    Dan kunnen deze langer zonder spuiten blijven.

    Dat is volgens mij ook een punt van besef. Als je moet spuiten ben je officieel voor jezelf ook pas ziek.
    Terwijl je dat dus al die tijd al was.

    Verder is er ook een verband tussen psyche en diabetes.
    En de frustratie van aankomen en moe zijn spelen ook een grote rol.
    Wat mij hielp was erover lezen, en fora’s volgen.
    En zelfs dan gaat het nog steeds niet vlekkeloos.
    Maar dat zal voor iedereen anders zijn.

  • Ik herken het,ben ook dol op snoepen,en soms of eigenlijk vaak ,steek ik maar de kop in het zand.Erg dom

  • Jeetje, ik dacht dat ik de enige was die zo dacht. Maar jij dus ook.
    Ik heb sinds 2001 diabetes II, eerst heb ik gewoon metformine geslikt, later nog andere medicijnen. Sinds mei 2015 spuit ik insuline en in het begin heb ik gliclazide erbij geslikt, en na verschillende soorten insuline heb ik nu een langwerkende Tresiba 44 E. En voor de maaltijden 10 E Humalog. Nu ben ik wel in de VU-Amsterdam met onderzoeken bezig, want ik ben allergisch voor de langwerkende insuline.
    Maar al met al dringt het nog niet altijd tot me door. Ik snoep nog en drink nog gewone cola. Erg toch. Ik heb gelukkig ook nog nooit in het ziekenhuis gelegen.
    Maar ik weet altijd wel hoe ik het aan iemand anders moet vertellen. Echt niet normaal toch.
    Sterkte met alles jij.

  • Hummie,
    Zie je wat er gebeurt?
    Je ben niet de enige. Lang niet, zelfs.

    Er zijn veel meer mensen die een gevecht leveren tegen het feit dat ze diabetes hebben en vooral wat dat met zich meebrengt.

    Je bent niet de enige. Echt niet.

    Iemand schrijf hier dat de informatie nog steeds niet toereikend is.
    Dat niet alleen, maar de begeleiding is ook minimaal.
    Ja…om de nummertjes van de bloedjes, het cholesterol of de bloeddruk mooi laag te houden.
    De weg erheen is jouw zorg, jouw strijd of jouw acceptatie.

    Daarom zijn er fora zoals deze.

    Zodat je weet dat je je heel eenzaam kunt voelen in je strijd, maar dat je niet alleen bent. Niet veroordeeld wordt of alleen maar preken krijgt over hoe het wel moet.

    Laat je weten hoe het met je gaat? We lezen je.

  • Je bent zeker niet de enige. Ook ik vind het heel moeilijk om de discipline op te brengen om niet meer te snoepen.
    Ik weet dat het slecht is, maar van de andere kant kan het me soms ook niet schelen.

    • @paulus,
      Misschien kun je voor een compromis kiezen?
      Van een zak chips in een kwartiertje naar binnen werken, jezelf een handjevol gunnen en dan morgen weer een handje. Chipszakje weer in de kast en jij hebt toch je chips gehad, hebt het jezelf niet ontzegd, maar je bent ook niet te ver gegaan door de hele zak leeg te eten?
      Dan baal je vaak van jezelf en bent misschien geneigd om te denken: “ach bekijk het ook maar” en dan nog iets nemen dat je eigenlijk niet zou moeten doen?

      Ik heb voor mezelf ontdekt dat ik me niet iets moet ontzeggen, want dan bestaat het gevaar dat ik ga rebelleren.
      Ik heb niet zoveel met chips. Mij te zout, maar ik houd dan weer van pure chocolade.
      Door te investeren in goede chocolade met 85% cacao, heb ik aan 1 blokje genoeg.
      Dan hoef ik niet een uurtje later nog een blokje. De volgende dag is dan vroeg genoeg.

      Zo heb ik toch mijn chocolade, maar wel onder controle.

      Niet een schaaltje pinda’s, maar een eierdopje? Het gaat tenslotte om het principe dat je toch die pinda’s wilt en niet om de hoeveelheid.

      Diëtisten raden altijd aan om niet alles overboord te gooien, maar 1 ding laten staan of te minderen. Verder niets. En als dat geen moeite meer kost, laat je iets anders staan of minder je. Net zolang tot je eigenlijk natuurlijk eet en drinkt wat het beste voor jou is.

      En dan is een blikje fris heel af en toe opeens geen probleem meer.

  • Ik was gisteren bij de internist,en daar kreeg ik ook al een grote mond .Hij zei ,je bent nu nig jong zonder complicaties,let op je gezondheid

      • Anoniem
      • Inactief

      @hummie: allereerst bedankt dat je dit deelt. Ik zie veel herkenning bij anderen en herken zelf veel bij jouw verhaal en in de reacties. Voelt meteen een stuk minder alleen.

      Als de achterliggende reden waardoor je diabetes niet kunt accepteren, niet 1 2 3 is op te lossen, zijn er dan misschien wel manieren te vinden om je leven met diabetes makkelijker te maken?

      Is er bijvoorbeeld iets wat je doet/laat vanwege diabetes, en wat je veel moeite kost maar weinig oplevert? Dan zou je alternatieven kunnen overwegen, daar evt. je dvk naar vragen.

      En als je nieuwe adviezen krijgt: geef het aan als het je niet aanspreekt, licht toe waarom het je tegenstaat. Spreekt het je wel aan? Eerst uitproberen en als het rendement hoog genoeg is om het ervoor over te hebben, kun je dit aspect van je leefstijl aanpassen.

      Diabetes is in jouw leven, jouw leven is niet van de diabetes geworden, ook al voelt dat misschien soms wel zo. Maar het is jouw leven en jij kiest hoe je op diabetes en alles daaromheen aan richtlijnen en adviezen, reageert. Ik vind dat elke dag opnieuw een uitdaging, maar mij lukt het alleen als ik er zo naar kijk.

  • Sjaan,
    En vroeg hij ook of jij wist wat de complicaties zijn?
    Mij wad vrij weinig bekend over het ziekte verloop en mijn invloed daarop.
    Dat bedoel ik dus.
    Verder erger ik mij een ongeluk aan de eenduidige aanpak.
    Ik hoorde laatst van een praktijk ondersteuner dat als je binnen hun praktijk met diabetes werd gediagnostiseerd je gelijk. Metformine, een bloeddrukverlager en een cholorestol verlagen kregen.
    Sorry maar ik kan dat niet normaal vinden.
    Alles heeft bijwerkingen.
    Daarom denk ik dat goede voorlichting het bewustzijn vergroot.
    We zijn de tijd van klakkeloos een pil slikken toch echt wel voorbij.

Wil je reageren op dit bericht, dan moet je ingelogd zijn met je account.