Home Forums Blog Dit is mijn diagnoseverhaal       Reageer op: Dit is mijn diagnoseverhaal      

Ik weet het nog goed. Ik was 6 jaar. Mijn moeder haalde mij opeens van school af. Wat voelde ik mij beroerd. Mijn moeder had mijn oma gebeld om op mijn zusje te passen. Ik moest naar het ziekenhuis. Nu!
Ik begreep er allemaal niets van.
De taxi kwam voor en ik kreeg nog 1 gevulde koek mee
Ik was vel over been dus vanuit de goede intentie van mijn moeder was dit een goed gebaar. Later begrepen we dat die geblvulde koek beter in de verpakking had kunnen blijven.

We zitten in het jaar 1978. In die tijd ging het in het ziekenhuis anders dan tegenwoordig.
Mijn vader was ondertussen ook in het ziekenhuis aangekomen. Ik snapte er nog steeds niets van. Ik wilde weg, naar huis. Ik vond het daar niet leuk.

Toen kwam de arts binnen met het hoge woord. Ik had diabetes. De wereld van mijn moeder stortte helemaal in. Hoe moet het nu verder met mij? Hoe zou mijn leven nu worden met deze ziekte?

Ik snapte er nog steeds totaal niets van. Ik was 6. Ik wilde naar huis. Ik heb behoorlijk zitten huilen bij de dokter. Helemaal toen ik begreep dat ik opgenomen werd. Wat een verschrikking was dit. Ik wilde met mijn ouders mee naar huis.

De enige uitleg die ik toen heb gekregen was dat ik elke dag medicijnen zou krijgen via een prik. Voor de rest van mijn leven. En ik mocht nooit meer snoep eten of andere dingen waar suiker in zat.

Ik kan zeggen dat deze uitleg behoorlijk veel informatie miste.
Er is mij toen nooit verteld wat diabetes inhield, wat er kan gebeuren als je een hypo of hyper hebt. Wat een hypo of hyper ook is. Helemaal niets.
Ik heb daar behoorlijk veel last van gehad.
Oké het was 1978 maar dan nog. Wat meer info of begeleiding had ik heel fijn gevonden.
Nu was het een traumatische ervaring.

Ondertussen ben ik 41 jaar verder en ik ben er nog steeds. Hoera!
Ik heb vorig jaar mijn suikerfeest gevierd omdat ik het 40 jaar had. Ik wilde het vooral vieren omdat ik na die 40 jaar nog steeds veel kan doen. Weinig complicaties heb en blij ben dat alles nu anders gaat (vergeleken met toen).
Als ik 45 jaar diabetes heb, dan vier ik het weer.
Ik heb diabetes, ik ben geen diabeet. Het is een onderdeel van mij.