Home Forums Lichamelijke complicaties Diaboulimia Reageer op: Diaboulimia

Hoi Manon en Jordy,

Wat goed dat jullie dit ein-de-lijk onder de aandacht willen brengen! Ik Hilke ben 23 jaar en heb sinds mijn 11e diabetes waarna een jaar later op mijn 12e een eetstoornis (anorexia) bij is gekomen. De eerste 4 jaar was het bij mij ‘alleen anorexia’ dus het niet eten, mijn diabetes heeft hier niet heel
Veel onder geleden omdat ik nog in de honeymoon fase zat. Mijn diabetes regelde als het ware zichzelf. Op mijn 13e ben ik opgenomen geweest op Rintveld, na nog een aantal vervolgbrhandendelingen (welke puur op de eetstoornis waren gericht) ging het een klein stukje beter. Helaas hield de honeymoon fase van mijn diabetes na een paar maanden op. Ik moest weer gaan meten, spuiten en opletten. De laatste 9 jaar is de anorexia zich dan ook
Om gaan zetten in ‘diaboulimia’. Wel eten maar geen insuline spuiten, zo lopen de suikerwaarden hoog op, als je dit maar lang genoeg vol houd val je vanzelf kilo’s af. Helaas houd dit mij de laatste 9 jaar erg bezig. Kliniek in, kliniek uit, ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Maar niemand, geen een instantie in de psychiatrie die het met mij aandurfde om te gaan kijken hoe we het enigsinds onder controle zouden kunnen krijgen. Zelf lukte het niet meer om er bovenop te krabbelen. In 2018 na de 7e keer in een jaar tijd op de intensive care te hebben gelegen was ik er zo slecht aan toe dat ze wel hulp voor mij moesten regelen anders had ik dit bericht niet meer kunnen typen! Na lange tijd in het ziekenhuis door te hebben gebracht ben ik opgenomen geweest op de paaz afdeling in het Catharina ziekenhuis, beetje bij beetje werd ik daar lichamelijk weer sterker, kwamen mijn suikers meer onder controle en kwam ik weer op een redelijk gezond gewicht. Vanuit hier ben ik in behandeling gegaan bij Diabeter in Eindhoven en bij Apanta in Eindhoven. Deze twee instanties zijn in overleg gegaan met de psychiater van de paaz afdeling in Eindhoven en hebben besloten ondanks alle risico’s en lichamelijke complicaties mij te willen gaan helpen! Thank God dat dit zo is gelopen, het is mijn redding geweest. We zijn nu ruim 1,5 jaar verder vanaf de laatste keer dat ik op de ic heb gelegen en in behandeling ben gegaan bij apanta en diabeter, het gaat een heel stuk beter met mij. Het gaat in ontzettend kleine stapjes en het zal altijd een issue blijven in mijn leven en koppie. Maar op dit moment beheerst het niet meer mijn hele leven, en lig in niet meer om de haverklap op de intensive care met een keto acidose! Wij (ik, mijn ouders, doktoren) hebben ons ook erg gefrustreerd over het feit dat voor dit probleem GEEN of heel erg weinig hulp is, terwijl het blijkbaar steeds vaker
Voorkomt! Ik zou graag met jou Jordy of jullie in contact komen want ik
Vind het fantastisch dat jullie dit op aan het zetten zijn! Meiden en jongens, mannen of vrouwen mogen het niet zo ver laten komen als in bijvoorbeeld mijn geval. Mijn lichaam zal helaas nooit
Meer de oude worden met alle complicaties welke zijn gekomen durende de jaren.. het is verschrikkelijk, niemand maar dan ook niemand kiest hiervoor en verdient het op zijn minst om te worden geholpen met een goede behandeling en de juiste mensen om zich heen! Ik hoor graag van jullie! Liefs Hilke